Storythai

• 
  
  ช่วงนี้ชีวิตไอ้นุ่มก็
  ตื่นมาอย่างง่วง งัวเงียไปอาบน้ำ
  ไปโรงเรียนเกือบไม่ทันเข้าแถว
  เข้าเรียนวาดรูปเล่น อ่านการ์ตูน ง่วง
  หิวข้าวก่อนพักเที่ยง
  พักเที่ยงตาสว่าง
  คาบบ่ายง่วง
  เลิกเรียนก็เรียนแล้วง่วง
  กว่าจะได้กลับบ้านก็ทุ่มครึ่ง
  กลับบ้านก็ขลุกในห้อง เรื่อยเปื่อย
  เล่นคอม อ่านหนังสือ นอนอีกวัน
  เฮ่อ
  แบบ
  ไร้สาระว่ะ
  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ว๊ะ
  งงตัวเองสิฮะขอรับ
  คือจริงๆในแต่ละวันมันก็สนุกนะ
  แต่แบบ พอมาถึงเวลานี้ก็จะโคตรเหนื่อยเลย
  ทั้งกายและใจ
  (แหงหล่ะ ตอนนี้ชาวบ้านเค้านอนมึงทำอะไร)
  24 ชั่วโมงในแต่ละวันนี่โคตรสั้นเลยอะ
  ทุกคืนก่อนนอนก็จะไหว้พระ(เพราะใครบางคน)แล้วก็ขอพร
  "ข้อให้พรุ่งนี้เป็นที่สนุกอีกวัน ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ขอให้มีเวลานอนมากกว่านี้"
  อ่านะ สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมแหละ
  ไม่ว่าจะขอยังไง สุดท้ายก็เหมือนเดิม
  
  เมือก่อนฮะ ไอ้นุ่มไม่ได้พิศมัยการไหว้พระก่อนนอนเลยซักนิด
  เพราะว่าขี้เกียจ
  แต่เพราะใครบางคนก็เลยบอกตัวเองว่า จะไหว้พระก่อนนอน
  ก็มีบางครั้งแหละที่ลืม
  อ่านะ
  คือ ก็เพิ่งมาสังเกตนี่แหละว่าช่วงนี้เราหลับง่ายขึ้นแฮะ
  เมื่อก่อนกว่าจะหลับนี่เป็นชั่วโมง
  เข้านอนเที่ยงคืนหลับตีสอง
  แต่เด๋วนี้ เข้านอนตีสองก็หลับตีสอง (เพื่อ??)
  นะ...คือมันหลับง่ายขึ้นอะ
  อาจเป็นเพราะจิตใจเราไม่ฟุ้งซ่านหรือเปล่านะ
  จริงๆไอ้นุ่มก็ไม่ได้เป็นพุธสาวกพุธสาวิกาที่ดีอะไรเลยแม้แต่น้อย
  บางครั้ง ไอ้หลักธรรมต่างๆอะ ไอ้นุ่มก็ไม่เชื่อแฮะ(เลว)
  แต่ก็นะ...ไม่รู้สิแฮะ
  เด๋วนี้รู้สึกว่าอยากทำบุญหรือทำความดีอะ
  ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
  ปีนี้ เป็นปีที่ทำบุญเยอะที่สุด
  อะไรมาดลใจแกหือ ไอ้นุ่ม
  คือแบบ ตอนที่ไอ้มีนมันรู้ว่าเราไหว้พระก่อนนอนมันโคตรอึ้งอ่า
  ทำไมย๊ะ คนอย่างชั้นไหว้พระก่อนนอนมันแปลกตรงไหน
  ทีอีไมค์ยังไปจำศิลที่วัดได้เลย
  ว่าแล้วก็อยากไปบ้างเนอะ นอนดึกๆตื่นเช้าๆ (ทำได้ไง...)
  
  จะว่าไปแล้วก็เสียดายแฮะ
  ก็นะ เมื่อเช้าได้ใส่บาตรแต่ก็ไม่ค่อยได้อะไร
  เออ..ใช่ ยังไม่ได้จ่ายตังค์ไอ้บีเลย เวนกำ
  ไปทำบุญก็ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลให้ใครเป็นพิเศษ
  อืม...ขอให้ทุกคนมีความสุข
  มันดูเป็นนางเอกไปป่าวอ่า
  แต่ว่านะ ถ้าตัวเองมีความสุข แต่คนอื่น(คนรอบข้าง)ไม่มีความสุข
  เราจะมีความสุขได้จริงๆเหรอ
  สู้ให้ทุกคนมีความสุข มันจะไม่ดีกว่าเหรอ
  คิดอย่างนั้นแหละ
  
  
  
  สูญเสียพลัง
  เมื่อเช้าหลังจากทำบุญไปก็สนุกสนาน
  คิดว่าวันนี้เราก้จะมีพลังมากมายเหมือนเมื่อก่อน
  แต่ว่าพอเที่ยงก็เริ่มกลับมาเป็นแบบนี้แหละ
  แบตไอ้นุ่มมันเสื่อม ก็เลยหมดเร็ว
  เฮ่อ..เบื่อตัวเองที่เป็นอย่างนี่ว่ะ
  เอะอะก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์
  ....
  
  
  วันนี้แอบเซ็งเพื่อนนิดหน่อย
  หลายๆคนเลยทีเดียว
  ทำไมทุกครั้งต้องทำเหมือนเค้ากระตือรือร้นคนเดียวด้วยล่ะ
  ทำเหมือนไม่สนใจอะ
  ทำไมว๊ะ
  เฮ่อ...บางที เค้าก้ไม่ได้อยากผูกติดตัวเองไว้กับแกนะโว่ย
  แต่ก็นะ โกรธไม่ได้ เพราะว่าเข้าใจ
  โคตรรู้อะว่าอะไรเป็นอะไร
  มันก็เลยมาลงที่ตัวเองนี่ไง
  ส่วนคนบางกลุ่ม เทพทั้งหลายอ่านะ
  ก็ได้แต่คอยบอกตัวเองว่าอย่าไปสนใจ
  จะจบแล้ว อีก 2 เดือน จะจบแล้ว
  คนอื่นๆมันก็พูดกันอย่างนี้อ่านะ
  เมื่อก่อนยังพอทำใจแต่เด๋วนี้
  แม้แต่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย
  
  "นี่  เทพ รู้อะไรมั๊ย??
  เด๋วนี้ พวกมารมันกำลังเริ่มก่อตัวนะ
  ระวังไว้หน่อยก็ดี
  อย่าแตกกลุ่มกันล่ะ
  เพราะว่าเค้าไม่อยากให้มีเทพมาปนกับมารอย่างพวกเค้า
  มันเสียชาติเกิดว่ะ
  อุตส่าห์ได้เป็นมารทั้งทีนี่นะ"
  
  
  
  ง่วงนอนว่ะ แต่ก็ยังไม่ยอมนอน
  เมื่อกี๊เพิ่งอ่านหนังสือเรื่องอะไรซักอย่างจบ
  นิยายรักแจ่มใส อะไรนั่น ของน้องของจอย
  อ่านแก้เซ็ง โคตรฮาเลย
  นับถือคนแต่งเลยอ่า
  คิดได้ไงว๊ะ มุขแต่ละมุข
  แต่แปลกแฮะ เวลาเอาไปพูดให้คนอื่นฟังมันไม่ขำทั้งๆที่ไอ้นุ่มขำแทบตาย
  ก็นะ บางทีเราก็อยากหัวเราะแบบไม่มีเหตุผลบ้าง
  เค้าเครียดมานานแระ
  แล้วตอนนี้เค้าจะปล่อยวาง
  ตัดสินใจแล้ว
  ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีเลิศเลอ
  ไม่ไฮโซ
    ไม่สะดวกสบาย
  บ้านนอก
  แต่ว่าเค้าพอใจที่จะอยู่แค่ตรงนี้
  รู้แหละว่าถ้าพยายามมากกว่านี้ก็ได้
  แต่ว่าครั้งนี้จะไม่เสียใจนะ เพราะว่าเค้าได้เลือกด้วยตัวของตัวเองแล้ว
  ใช่ว่าเราอยู่ที่นี่จะทำอะไรต่างๆไม่ได้ซํกหน่อย
  มันอาจจะไม่สะดวกแต่มันก็ได้ไม่ใช่เหรอ
  อาจจะไม่ดี แต่ก็ได้ล่ะนะ
  
  
  
  รักที่จะใช้ชีวิต
  
  in the new year,i ll enjoy life.
  บอก บอบบี้ไปอย่างนั้นแหละ ฉะนั้นต้องทำให้ได้
  i promiss
  ...
  
  
  
  
  เหม่อมองไกล ไปถึงดาว
  ที่เคยจองเป็นดาวของเรา
  ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ
  อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว
  และดวงดาวคงมองเห็นเธอ
  อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน
  
  หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
  ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
  
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  เรื่องวันวานและฝันของเรา
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  สิ่งที่สองเราเคยมี
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  นึกทีไรก็ยิ้มทุกที
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ

• 
  
  ช่วงนี้ชีวิตไอ้นุ่มก็
  ตื่นมาอย่างง่วง งัวเงียไปอาบน้ำ
  ไปโรงเรียนเกือบไม่ทันเข้าแถว
  เข้าเรียนวาดรูปเล่น อ่านการ์ตูน ง่วง
  หิวข้าวก่อนพักเที่ยง
  พักเที่ยงตาสว่าง
  คาบบ่ายง่วง
  เลิกเรียนก็เรียนแล้วง่วง
  กว่าจะได้กลับบ้านก็ทุ่มครึ่ง
  กลับบ้านก็ขลุกในห้อง เรื่อยเปื่อย
  เล่นคอม อ่านหนังสือ นอนอีกวัน
  เฮ่อ
  แบบ
  ไร้สาระว่ะ
  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ว๊ะ
  งงตัวเองสิฮะขอรับ
  คือจริงๆในแต่ละวันมันก็สนุกนะ
  แต่แบบ พอมาถึงเวลานี้ก็จะโคตรเหนื่อยเลย
  ทั้งกายและใจ
  (แหงหล่ะ ตอนนี้ชาวบ้านเค้านอนมึงทำอะไร)
  24 ชั่วโมงในแต่ละวันนี่โคตรสั้นเลยอะ
  ทุกคืนก่อนนอนก็จะไหว้พระ(เพราะใครบางคน)แล้วก็ขอพร
  "ข้อให้พรุ่งนี้เป็นที่สนุกอีกวัน ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ขอให้มีเวลานอนมากกว่านี้"
  อ่านะ สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมแหละ
  ไม่ว่าจะขอยังไง สุดท้ายก็เหมือนเดิม
  
  เมือก่อนฮะ ไอ้นุ่มไม่ได้พิศมัยการไหว้พระก่อนนอนเลยซักนิด
  เพราะว่าขี้เกียจ
  แต่เพราะใครบางคนก็เลยบอกตัวเองว่า จะไหว้พระก่อนนอน
  ก็มีบางครั้งแหละที่ลืม
  อ่านะ
  คือ ก็เพิ่งมาสังเกตนี่แหละว่าช่วงนี้เราหลับง่ายขึ้นแฮะ
  เมื่อก่อนกว่าจะหลับนี่เป็นชั่วโมง
  เข้านอนเที่ยงคืนหลับตีสอง
  แต่เด๋วนี้ เข้านอนตีสองก็หลับตีสอง (เพื่อ??)
  นะ...คือมันหลับง่ายขึ้นอะ
  อาจเป็นเพราะจิตใจเราไม่ฟุ้งซ่านหรือเปล่านะ
  จริงๆไอ้นุ่มก็ไม่ได้เป็นพุธสาวกพุธสาวิกาที่ดีอะไรเลยแม้แต่น้อย
  บางครั้ง ไอ้หลักธรรมต่างๆอะ ไอ้นุ่มก็ไม่เชื่อแฮะ(เลว)
  แต่ก็นะ...ไม่รู้สิแฮะ
  เด๋วนี้รู้สึกว่าอยากทำบุญหรือทำความดีอะ
  ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
  ปีนี้ เป็นปีที่ทำบุญเยอะที่สุด
  อะไรมาดลใจแกหือ ไอ้นุ่ม
  คือแบบ ตอนที่ไอ้มีนมันรู้ว่าเราไหว้พระก่อนนอนมันโคตรอึ้งอ่า
  ทำไมย๊ะ คนอย่างชั้นไหว้พระก่อนนอนมันแปลกตรงไหน
  ทีอีไมค์ยังไปจำศิลที่วัดได้เลย
  ว่าแล้วก็อยากไปบ้างเนอะ นอนดึกๆตื่นเช้าๆ (ทำได้ไง...)
  
  จะว่าไปแล้วก็เสียดายแฮะ
  ก็นะ เมื่อเช้าได้ใส่บาตรแต่ก็ไม่ค่อยได้อะไร
  เออ..ใช่ ยังไม่ได้จ่ายตังค์ไอ้บีเลย เวนกำ
  ไปทำบุญก็ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลให้ใครเป็นพิเศษ
  อืม...ขอให้ทุกคนมีความสุข
  มันดูเป็นนางเอกไปป่าวอ่า
  แต่ว่านะ ถ้าตัวเองมีความสุข แต่คนอื่น(คนรอบข้าง)ไม่มีความสุข
  เราจะมีความสุขได้จริงๆเหรอ
  สู้ให้ทุกคนมีความสุข มันจะไม่ดีกว่าเหรอ
  คิดอย่างนั้นแหละ
  
  
  
  สูญเสียพลัง
  เมื่อเช้าหลังจากทำบุญไปก็สนุกสนาน
  คิดว่าวันนี้เราก้จะมีพลังมากมายเหมือนเมื่อก่อน
  แต่ว่าพอเที่ยงก็เริ่มกลับมาเป็นแบบนี้แหละ
  แบตไอ้นุ่มมันเสื่อม ก็เลยหมดเร็ว
  เฮ่อ..เบื่อตัวเองที่เป็นอย่างนี่ว่ะ
  เอะอะก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์
  ....
  
  
  วันนี้แอบเซ็งเพื่อนนิดหน่อย
  หลายๆคนเลยทีเดียว
  ทำไมทุกครั้งต้องทำเหมือนเค้ากระตือรือร้นคนเดียวด้วยล่ะ
  ทำเหมือนไม่สนใจอะ
  ทำไมว๊ะ
  เฮ่อ...บางที เค้าก้ไม่ได้อยากผูกติดตัวเองไว้กับแกนะโว่ย
  แต่ก็นะ โกรธไม่ได้ เพราะว่าเข้าใจ
  โคตรรู้อะว่าอะไรเป็นอะไร
  มันก็เลยมาลงที่ตัวเองนี่ไง
  ส่วนคนบางกลุ่ม เทพทั้งหลายอ่านะ
  ก็ได้แต่คอยบอกตัวเองว่าอย่าไปสนใจ
  จะจบแล้ว อีก 2 เดือน จะจบแล้ว
  คนอื่นๆมันก็พูดกันอย่างนี้อ่านะ
  เมื่อก่อนยังพอทำใจแต่เด๋วนี้
  แม้แต่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย
  
  "นี่  เทพ รู้อะไรมั๊ย??
  เด๋วนี้ พวกมารมันกำลังเริ่มก่อตัวนะ
  ระวังไว้หน่อยก็ดี
  อย่าแตกกลุ่มกันล่ะ
  เพราะว่าเค้าไม่อยากให้มีเทพมาปนกับมารอย่างพวกเค้า
  มันเสียชาติเกิดว่ะ
  อุตส่าห์ได้เป็นมารทั้งทีนี่นะ"
  
  
  
  ง่วงนอนว่ะ แต่ก็ยังไม่ยอมนอน
  เมื่อกี๊เพิ่งอ่านหนังสือเรื่องอะไรซักอย่างจบ
  นิยายรักแจ่มใส อะไรนั่น ของน้องของจอย
  อ่านแก้เซ็ง โคตรฮาเลย
  นับถือคนแต่งเลยอ่า
  คิดได้ไงว๊ะ มุขแต่ละมุข
  แต่แปลกแฮะ เวลาเอาไปพูดให้คนอื่นฟังมันไม่ขำทั้งๆที่ไอ้นุ่มขำแทบตาย
  ก็นะ บางทีเราก็อยากหัวเราะแบบไม่มีเหตุผลบ้าง
  เค้าเครียดมานานแระ
  แล้วตอนนี้เค้าจะปล่อยวาง
  ตัดสินใจแล้ว
  ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีเลิศเลอ
  ไม่ไฮโซ
    ไม่สะดวกสบาย
  บ้านนอก
  แต่ว่าเค้าพอใจที่จะอยู่แค่ตรงนี้
  รู้แหละว่าถ้าพยายามมากกว่านี้ก็ได้
  แต่ว่าครั้งนี้จะไม่เสียใจนะ เพราะว่าเค้าได้เลือกด้วยตัวของตัวเองแล้ว
  ใช่ว่าเราอยู่ที่นี่จะทำอะไรต่างๆไม่ได้ซํกหน่อย
  มันอาจจะไม่สะดวกแต่มันก็ได้ไม่ใช่เหรอ
  อาจจะไม่ดี แต่ก็ได้ล่ะนะ
  
  
  
  รักที่จะใช้ชีวิต
  
  in the new year,i ll enjoy life.
  บอก บอบบี้ไปอย่างนั้นแหละ ฉะนั้นต้องทำให้ได้
  i promiss
  ...
  
  
  
  
  เหม่อมองไกล ไปถึงดาว
  ที่เคยจองเป็นดาวของเรา
  ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ
  อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว
  และดวงดาวคงมองเห็นเธอ
  อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน
  
  หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
  ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
  
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  เรื่องวันวานและฝันของเรา
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  สิ่งที่สองเราเคยมี
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  นึกทีไรก็ยิ้มทุกที
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ

2 อาทิตย์มานี้ อิ่มสุดยอด..
คือแบบ กินเยอะมากๆ เยอะโคตรๆ
นน ต้องขึ้นอีกเยอะแหงๆ
ไม่ได้ชั่ง เครื่องชั่งหายไปไหนก็ไม่รู้
คือแบบ รู้ได้เลย กระโปรงมันแน่นขึ้น
ปกติใส่จะหลวมๆ แต่ว่าช่วงนี้มันแน่น
อ่า ปกติก็อ้วนอยู่แล้ว เด๋วนี้ก็ยิ่งอ้วนขึ้นอีก

ทั้งหมดเป็นเพราะว่าประกาศผลสอบตรง ม.ขอนแก่นนั่นแหละ
ไอ้เพื่อนมันดันติดกัน ก็เลยเลี้ยง ไอ้เราก็กินไป
แต่ว่าซวยกว่านั้นตรงที่ว่าเราก็ติดด้วย
ไม่น่าปากหมาเลยว่ะวันนั้น
ไอ้พวกนั้นมันพนันกัน ได้กินฟรีก็ดีอยู่แล้ว
เพราะคิดว่ายังไงเราก็ไม่ติดอยู่แล้วก็เลยยอมพนันกับมันไป
ถ้ากูติด กูเลี้ยงพิซซ่าพวกมึงเลย
ก็นะ...เฮ่อ เวนกำ
คิดแล้วก้ตลกได้อีก ตั้งใจกาให้มันผิดแท้
ไม่น่าเลยเรา
ติดแล้วก็สละสิทธิ์ไม่ได้ ไม่งั้นโดนคนทั้งบ้านด่าแหงเลย
ฮื่อๆ ไม่อยากเรียนที่ มข. อ่า
ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรอก จริงๆถาปัด มข. มันก็ดีอะ
แต่ว่าถ้าจบจากจุฬาหรือลาดกระบังมันก็จะหางานง่ายกว่า
แต่ก็นะ ใช่ว่าเราจบมาแล้วเราจะหางานทำเลยซะเมื่อไหร่
ยังไงก็น่าจะต่อโทหรือไม่ก็ไปเที่ยวไร้สาระก่อน
อ่านะ
อืม
เอาเหอะเนอะ จุฬงจุฬาไม่เอาแระ
ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบแล้วโว่ย
เพิ่งรู้ซึ้งวันนี้ว่าคนที่สอบติดแล้วมันสบายอย่างนี้นี่เอง
ฮ่าๆ ไอ้ความฝันลมๆแล้งๆเราก็ลืมมันไปซะเถอะเนอะ

ออกนอกเรื่องมาซะนาน กลับมาบ้านเรา
ว่าด้วยเรื่องกินต่อ
ศุกร์ก่อนไปกินหมูกะทะกับที่บ้านมา เนืองจากนานๆทีจะยุปู่ไปกินด้วยได้
วันอาทิตย์ก็ไปกินเลี้ยงวันเกิดไอ้แพร(ย้อนหลัง)
มันเลี้ยงเนื้อย่างเยอะมากๆๆๆ (เพราะว่ามันไม่ติด)
แล้วก็ KFC (สัญญาไอ้มิ้น)
และเค้กอีก 4 ปอนด์ (ของไอ้ปุก)
แล้ววันพฤหัสเมื่อกี๊ก็ไปกินเนื้อย่างอีกกับคนทั้งห้อง
ทั้งๆที่เบื่อแล้ว แต่คนอื่นมันอยากกินกัน
ก็นะ หมดไป 3 พันกว่า หารกัน 8 คน ไอ้พวกที่ติดแล้วนั่นแหละ
อื่ม ถือว่าไม่เยอะนะ แต่ฉันไม่มีตังค์...
แล้ววันนี้ก็ถึงตาเรา
พิซซ่า หมดไป 500 กว่าบาท
แล้วก็กินไอติมอีก(ตาลเลี้ยง)
โอ้พระเจ้า
ตอนนี้พูดถึงอาหารก็ไม่อยากกินอะไรเลย

วันนี้วันเกิดน้องเนส ก็ไม่ได้จัดงานอะไร
เนื่องจากแต่ละคนก็ติดภาระกิจ
เฮ่อ สงสารน้องชั้นจริงๆ
ก็นะ จริงๆกะว่าจะซื้อของขวัญให้
แต่ว่ากลัวน้องหนิงน้อยใจ
(เพราะเดือนก่อนวันเกิดน้องหนิงมันก็ไม่ได้)
อ่านะ
วันเกิดเราเดือนหน้าก็จะไม่ได้อะไรอีก
เฮ่อ...เศร้า


"เนส น้องหนิง ของขวัญจากพี่นุ่มอะ รวมกับปีใหม่เลยแล้วกันนะ"


วันเกิดน้องหนิงคุณพ่อให้ตังค์ไป (เนื่องจากไม่รู้ว่าอยากได้อะไรดี)
วันเกิดน้องเนสก็จะได้คอม (แต่ยังไม่ตอนนี้ รอกลับมาไทยก่อน)
วันเกิดเราจะได้อะไรหว่า....อยากได้ iphone
วันนี้ไปยืนเล่นๆ ipod touch มา
ชอบๆ อยากได้ iphone อ่า (เกี่ยว???)
รอคุณพ่อกลับมา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ว่ะ
คุณนายบอกลุงตุ้มว่าลูกสาวอยากได้ macbook
ลุงตุ้มบอกว่าไม่คุ้มอ่า
ก็นะ จริงๆมันก็ใช่แหละ
แต่ว่ามันโคตรสวยอ่า....อยากได้นี่หว่า

เอาเหอะ เจียมตัวไว้แล้วกัน เราก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาจากไหน
แม่ก็เป็นแค่แม่ค้าส้มตำมือวางอันดับ 1 ของอำเภอ
ไม่ใช่แระ อันนั้นน่ะ น้าโน๊ต
ของไอ้นุ่มเป็นเป็นแค่ครูธรรมด้า ธรรมดา
ลุงตุ้มก็ลูกจ้างเอกชน
อืม....เมื่อไหร่ฝนจะตกเป็นเงินที่บ้านเราซํกทีว๊ะ


เฮ่อ



วันนี้ดีใจยังกะได้ของขวัญแนะ
ก็นะ เห็นรูปไมค์ตอนถือศิล
ผู้ชายคนนี้ น่ารักได้ทุกสถานการณ์จริงๆ
ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตานะ ในที่นี้กล่าวรวมถึงจิตใจและนิสัยด้วย
ผู้ชายคนนี้ ใครได้ไปเป็นแฟนอะโชคดีโคตร
แต่บังเอิญว่าไอ้นุ่มมันเป็นพวกเดียวกับเด็กบ้านโบ๊ตแลร์
อ่านะ
ต้องทำใจ ต้องทำใจ
T^T"


btw
ตอนเย็นๆก็ไปหัดขับรถมาด้วยแหละ
คือถ้าเกียร์ออโต้เราก็ขับเป็นแล้ว
แต่ว่ามันเป็นเกียร์อะ โอโห งงดีแฮะ
คือมันยากกว่าเกียร์ออโต้อีกเนอะ
เพิ่งรู้
ขำๆดี คือเห็นคุณนายหัด เราก็เลยหัดบ้าง
จิงๆน้องเนสมันก็จะหัดด้วยแระ

แต่มันมืดก่อนก็เลยเอาเป็นพรุ้งนี้แล้วกันเนอะ

ว่าแต่ น้องเนสมันอายุเท่าไหร่นะ...14 หรือ 15...

เวนกำ อายุน้องตัวเองแท้ๆดันลืม เยี่ยมจริงๆ

เห็นรูปนี้ไมค์แล้วน่ารักว่ะค่ะ
ฮ่าๆ
แบบ นั่งท่านี้อะ เคยเห็นแต่ในการ์ตูนไง
ชอบๆ

เครดิตติดบนรูปเลย จาก http://gmz.invisionplus.net
ต้องขอบคุณผู้มีพระคุณหลายๆคน
ที่อุตส่าห์แบ่งปันรูปที่ถ่ายมา
คือเราเองก็รู้แหละว่ามันไม่ได้ได้มาง่ายๆ
แต่ละงานนี่เหนื่อยใช้ได้เลยทีเดียว
แต่เค้าก็ยังใจดีแบ่งให้ดู ทั้งๆที่ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว
ซึ้งใจจริงๆ
อืม..

เอาไว้อะไรๆโอเคแล้ว เราค่อยเริ่มตามอีกครั้งแล้วกันเนอะ
คงเป็นปีหน้า
อ่านะ
คิดถึงลิงลิงจัง

• 
  
  ช่วงนี้ชีวิตไอ้นุ่มก็
  ตื่นมาอย่างง่วง งัวเงียไปอาบน้ำ
  ไปโรงเรียนเกือบไม่ทันเข้าแถว
  เข้าเรียนวาดรูปเล่น อ่านการ์ตูน ง่วง
  หิวข้าวก่อนพักเที่ยง
  พักเที่ยงตาสว่าง
  คาบบ่ายง่วง
  เลิกเรียนก็เรียนแล้วง่วง
  กว่าจะได้กลับบ้านก็ทุ่มครึ่ง
  กลับบ้านก็ขลุกในห้อง เรื่อยเปื่อย
  เล่นคอม อ่านหนังสือ นอนอีกวัน
  เฮ่อ
  แบบ
  ไร้สาระว่ะ
  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ว๊ะ
  งงตัวเองสิฮะขอรับ
  คือจริงๆในแต่ละวันมันก็สนุกนะ
  แต่แบบ พอมาถึงเวลานี้ก็จะโคตรเหนื่อยเลย
  ทั้งกายและใจ
  (แหงหล่ะ ตอนนี้ชาวบ้านเค้านอนมึงทำอะไร)
  24 ชั่วโมงในแต่ละวันนี่โคตรสั้นเลยอะ
  ทุกคืนก่อนนอนก็จะไหว้พระ(เพราะใครบางคน)แล้วก็ขอพร
  "ข้อให้พรุ่งนี้เป็นที่สนุกอีกวัน ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ขอให้มีเวลานอนมากกว่านี้"
  อ่านะ สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมแหละ
  ไม่ว่าจะขอยังไง สุดท้ายก็เหมือนเดิม
  
  เมือก่อนฮะ ไอ้นุ่มไม่ได้พิศมัยการไหว้พระก่อนนอนเลยซักนิด
  เพราะว่าขี้เกียจ
  แต่เพราะใครบางคนก็เลยบอกตัวเองว่า จะไหว้พระก่อนนอน
  ก็มีบางครั้งแหละที่ลืม
  อ่านะ
  คือ ก็เพิ่งมาสังเกตนี่แหละว่าช่วงนี้เราหลับง่ายขึ้นแฮะ
  เมื่อก่อนกว่าจะหลับนี่เป็นชั่วโมง
  เข้านอนเที่ยงคืนหลับตีสอง
  แต่เด๋วนี้ เข้านอนตีสองก็หลับตีสอง (เพื่อ??)
  นะ...คือมันหลับง่ายขึ้นอะ
  อาจเป็นเพราะจิตใจเราไม่ฟุ้งซ่านหรือเปล่านะ
  จริงๆไอ้นุ่มก็ไม่ได้เป็นพุธสาวกพุธสาวิกาที่ดีอะไรเลยแม้แต่น้อย
  บางครั้ง ไอ้หลักธรรมต่างๆอะ ไอ้นุ่มก็ไม่เชื่อแฮะ(เลว)
  แต่ก็นะ...ไม่รู้สิแฮะ
  เด๋วนี้รู้สึกว่าอยากทำบุญหรือทำความดีอะ
  ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
  ปีนี้ เป็นปีที่ทำบุญเยอะที่สุด
  อะไรมาดลใจแกหือ ไอ้นุ่ม
  คือแบบ ตอนที่ไอ้มีนมันรู้ว่าเราไหว้พระก่อนนอนมันโคตรอึ้งอ่า
  ทำไมย๊ะ คนอย่างชั้นไหว้พระก่อนนอนมันแปลกตรงไหน
  ทีอีไมค์ยังไปจำศิลที่วัดได้เลย
  ว่าแล้วก็อยากไปบ้างเนอะ นอนดึกๆตื่นเช้าๆ (ทำได้ไง...)
  
  จะว่าไปแล้วก็เสียดายแฮะ
  ก็นะ เมื่อเช้าได้ใส่บาตรแต่ก็ไม่ค่อยได้อะไร
  เออ..ใช่ ยังไม่ได้จ่ายตังค์ไอ้บีเลย เวนกำ
  ไปทำบุญก็ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลให้ใครเป็นพิเศษ
  อืม...ขอให้ทุกคนมีความสุข
  มันดูเป็นนางเอกไปป่าวอ่า
  แต่ว่านะ ถ้าตัวเองมีความสุข แต่คนอื่น(คนรอบข้าง)ไม่มีความสุข
  เราจะมีความสุขได้จริงๆเหรอ
  สู้ให้ทุกคนมีความสุข มันจะไม่ดีกว่าเหรอ
  คิดอย่างนั้นแหละ
  
  
  
  สูญเสียพลัง
  เมื่อเช้าหลังจากทำบุญไปก็สนุกสนาน
  คิดว่าวันนี้เราก้จะมีพลังมากมายเหมือนเมื่อก่อน
  แต่ว่าพอเที่ยงก็เริ่มกลับมาเป็นแบบนี้แหละ
  แบตไอ้นุ่มมันเสื่อม ก็เลยหมดเร็ว
  เฮ่อ..เบื่อตัวเองที่เป็นอย่างนี่ว่ะ
  เอะอะก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์
  ....
  
  
  วันนี้แอบเซ็งเพื่อนนิดหน่อย
  หลายๆคนเลยทีเดียว
  ทำไมทุกครั้งต้องทำเหมือนเค้ากระตือรือร้นคนเดียวด้วยล่ะ
  ทำเหมือนไม่สนใจอะ
  ทำไมว๊ะ
  เฮ่อ...บางที เค้าก้ไม่ได้อยากผูกติดตัวเองไว้กับแกนะโว่ย
  แต่ก็นะ โกรธไม่ได้ เพราะว่าเข้าใจ
  โคตรรู้อะว่าอะไรเป็นอะไร
  มันก็เลยมาลงที่ตัวเองนี่ไง
  ส่วนคนบางกลุ่ม เทพทั้งหลายอ่านะ
  ก็ได้แต่คอยบอกตัวเองว่าอย่าไปสนใจ
  จะจบแล้ว อีก 2 เดือน จะจบแล้ว
  คนอื่นๆมันก็พูดกันอย่างนี้อ่านะ
  เมื่อก่อนยังพอทำใจแต่เด๋วนี้
  แม้แต่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย
  
  "นี่  เทพ รู้อะไรมั๊ย??
  เด๋วนี้ พวกมารมันกำลังเริ่มก่อตัวนะ
  ระวังไว้หน่อยก็ดี
  อย่าแตกกลุ่มกันล่ะ
  เพราะว่าเค้าไม่อยากให้มีเทพมาปนกับมารอย่างพวกเค้า
  มันเสียชาติเกิดว่ะ
  อุตส่าห์ได้เป็นมารทั้งทีนี่นะ"
  
  
  
  ง่วงนอนว่ะ แต่ก็ยังไม่ยอมนอน
  เมื่อกี๊เพิ่งอ่านหนังสือเรื่องอะไรซักอย่างจบ
  นิยายรักแจ่มใส อะไรนั่น ของน้องของจอย
  อ่านแก้เซ็ง โคตรฮาเลย
  นับถือคนแต่งเลยอ่า
  คิดได้ไงว๊ะ มุขแต่ละมุข
  แต่แปลกแฮะ เวลาเอาไปพูดให้คนอื่นฟังมันไม่ขำทั้งๆที่ไอ้นุ่มขำแทบตาย
  ก็นะ บางทีเราก็อยากหัวเราะแบบไม่มีเหตุผลบ้าง
  เค้าเครียดมานานแระ
  แล้วตอนนี้เค้าจะปล่อยวาง
  ตัดสินใจแล้ว
  ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีเลิศเลอ
  ไม่ไฮโซ
    ไม่สะดวกสบาย
  บ้านนอก
  แต่ว่าเค้าพอใจที่จะอยู่แค่ตรงนี้
  รู้แหละว่าถ้าพยายามมากกว่านี้ก็ได้
  แต่ว่าครั้งนี้จะไม่เสียใจนะ เพราะว่าเค้าได้เลือกด้วยตัวของตัวเองแล้ว
  ใช่ว่าเราอยู่ที่นี่จะทำอะไรต่างๆไม่ได้ซํกหน่อย
  มันอาจจะไม่สะดวกแต่มันก็ได้ไม่ใช่เหรอ
  อาจจะไม่ดี แต่ก็ได้ล่ะนะ
  
  
  
  รักที่จะใช้ชีวิต
  
  in the new year,i ll enjoy life.
  บอก บอบบี้ไปอย่างนั้นแหละ ฉะนั้นต้องทำให้ได้
  i promiss
  ...
  
  
  
  
  เหม่อมองไกล ไปถึงดาว
  ที่เคยจองเป็นดาวของเรา
  ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ
  อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว
  และดวงดาวคงมองเห็นเธอ
  อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน
  
  หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
  ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
  
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  เรื่องวันวานและฝันของเรา
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  สิ่งที่สองเราเคยมี
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  นึกทีไรก็ยิ้มทุกที
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ

2 อาทิตย์มานี้ อิ่มสุดยอด..
คือแบบ กินเยอะมากๆ เยอะโคตรๆ
นน ต้องขึ้นอีกเยอะแหงๆ
ไม่ได้ชั่ง เครื่องชั่งหายไปไหนก็ไม่รู้
คือแบบ รู้ได้เลย กระโปรงมันแน่นขึ้น
ปกติใส่จะหลวมๆ แต่ว่าช่วงนี้มันแน่น
อ่า ปกติก็อ้วนอยู่แล้ว เด๋วนี้ก็ยิ่งอ้วนขึ้นอีก

ทั้งหมดเป็นเพราะว่าประกาศผลสอบตรง ม.ขอนแก่นนั่นแหละ
ไอ้เพื่อนมันดันติดกัน ก็เลยเลี้ยง ไอ้เราก็กินไป
แต่ว่าซวยกว่านั้นตรงที่ว่าเราก็ติดด้วย
ไม่น่าปากหมาเลยว่ะวันนั้น
ไอ้พวกนั้นมันพนันกัน ได้กินฟรีก็ดีอยู่แล้ว
เพราะคิดว่ายังไงเราก็ไม่ติดอยู่แล้วก็เลยยอมพนันกับมันไป
ถ้ากูติด กูเลี้ยงพิซซ่าพวกมึงเลย
ก็นะ...เฮ่อ เวนกำ
คิดแล้วก้ตลกได้อีก ตั้งใจกาให้มันผิดแท้
ไม่น่าเลยเรา
ติดแล้วก็สละสิทธิ์ไม่ได้ ไม่งั้นโดนคนทั้งบ้านด่าแหงเลย
ฮื่อๆ ไม่อยากเรียนที่ มข. อ่า
ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรอก จริงๆถาปัด มข. มันก็ดีอะ
แต่ว่าถ้าจบจากจุฬาหรือลาดกระบังมันก็จะหางานง่ายกว่า
แต่ก็นะ ใช่ว่าเราจบมาแล้วเราจะหางานทำเลยซะเมื่อไหร่
ยังไงก็น่าจะต่อโทหรือไม่ก็ไปเที่ยวไร้สาระก่อน
อ่านะ
อืม
เอาเหอะเนอะ จุฬงจุฬาไม่เอาแระ
ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบแล้วโว่ย
เพิ่งรู้ซึ้งวันนี้ว่าคนที่สอบติดแล้วมันสบายอย่างนี้นี่เอง
ฮ่าๆ ไอ้ความฝันลมๆแล้งๆเราก็ลืมมันไปซะเถอะเนอะ

ออกนอกเรื่องมาซะนาน กลับมาบ้านเรา
ว่าด้วยเรื่องกินต่อ
ศุกร์ก่อนไปกินหมูกะทะกับที่บ้านมา เนืองจากนานๆทีจะยุปู่ไปกินด้วยได้
วันอาทิตย์ก็ไปกินเลี้ยงวันเกิดไอ้แพร(ย้อนหลัง)
มันเลี้ยงเนื้อย่างเยอะมากๆๆๆ (เพราะว่ามันไม่ติด)
แล้วก็ KFC (สัญญาไอ้มิ้น)
และเค้กอีก 4 ปอนด์ (ของไอ้ปุก)
แล้ววันพฤหัสเมื่อกี๊ก็ไปกินเนื้อย่างอีกกับคนทั้งห้อง
ทั้งๆที่เบื่อแล้ว แต่คนอื่นมันอยากกินกัน
ก็นะ หมดไป 3 พันกว่า หารกัน 8 คน ไอ้พวกที่ติดแล้วนั่นแหละ
อื่ม ถือว่าไม่เยอะนะ แต่ฉันไม่มีตังค์...
แล้ววันนี้ก็ถึงตาเรา
พิซซ่า หมดไป 500 กว่าบาท
แล้วก็กินไอติมอีก(ตาลเลี้ยง)
โอ้พระเจ้า
ตอนนี้พูดถึงอาหารก็ไม่อยากกินอะไรเลย

วันนี้วันเกิดน้องเนส ก็ไม่ได้จัดงานอะไร
เนื่องจากแต่ละคนก็ติดภาระกิจ
เฮ่อ สงสารน้องชั้นจริงๆ
ก็นะ จริงๆกะว่าจะซื้อของขวัญให้
แต่ว่ากลัวน้องหนิงน้อยใจ
(เพราะเดือนก่อนวันเกิดน้องหนิงมันก็ไม่ได้)
อ่านะ
วันเกิดเราเดือนหน้าก็จะไม่ได้อะไรอีก
เฮ่อ...เศร้า


"เนส น้องหนิง ของขวัญจากพี่นุ่มอะ รวมกับปีใหม่เลยแล้วกันนะ"


วันเกิดน้องหนิงคุณพ่อให้ตังค์ไป (เนื่องจากไม่รู้ว่าอยากได้อะไรดี)
วันเกิดน้องเนสก็จะได้คอม (แต่ยังไม่ตอนนี้ รอกลับมาไทยก่อน)
วันเกิดเราจะได้อะไรหว่า....อยากได้ iphone
วันนี้ไปยืนเล่นๆ ipod touch มา
ชอบๆ อยากได้ iphone อ่า (เกี่ยว???)
รอคุณพ่อกลับมา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ว่ะ
คุณนายบอกลุงตุ้มว่าลูกสาวอยากได้ macbook
ลุงตุ้มบอกว่าไม่คุ้มอ่า
ก็นะ จริงๆมันก็ใช่แหละ
แต่ว่ามันโคตรสวยอ่า....อยากได้นี่หว่า

เอาเหอะ เจียมตัวไว้แล้วกัน เราก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาจากไหน
แม่ก็เป็นแค่แม่ค้าส้มตำมือวางอันดับ 1 ของอำเภอ
ไม่ใช่แระ อันนั้นน่ะ น้าโน๊ต
ของไอ้นุ่มเป็นเป็นแค่ครูธรรมด้า ธรรมดา
ลุงตุ้มก็ลูกจ้างเอกชน
อืม....เมื่อไหร่ฝนจะตกเป็นเงินที่บ้านเราซํกทีว๊ะ


เฮ่อ



วันนี้ดีใจยังกะได้ของขวัญแนะ
ก็นะ เห็นรูปไมค์ตอนถือศิล
ผู้ชายคนนี้ น่ารักได้ทุกสถานการณ์จริงๆ
ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตานะ ในที่นี้กล่าวรวมถึงจิตใจและนิสัยด้วย
ผู้ชายคนนี้ ใครได้ไปเป็นแฟนอะโชคดีโคตร
แต่บังเอิญว่าไอ้นุ่มมันเป็นพวกเดียวกับเด็กบ้านโบ๊ตแลร์
อ่านะ
ต้องทำใจ ต้องทำใจ
T^T"


btw
ตอนเย็นๆก็ไปหัดขับรถมาด้วยแหละ
คือถ้าเกียร์ออโต้เราก็ขับเป็นแล้ว
แต่ว่ามันเป็นเกียร์อะ โอโห งงดีแฮะ
คือมันยากกว่าเกียร์ออโต้อีกเนอะ
เพิ่งรู้
ขำๆดี คือเห็นคุณนายหัด เราก็เลยหัดบ้าง
จิงๆน้องเนสมันก็จะหัดด้วยแระ

แต่มันมืดก่อนก็เลยเอาเป็นพรุ้งนี้แล้วกันเนอะ

ว่าแต่ น้องเนสมันอายุเท่าไหร่นะ...14 หรือ 15...

เวนกำ อายุน้องตัวเองแท้ๆดันลืม เยี่ยมจริงๆ

เห็นรูปนี้ไมค์แล้วน่ารักว่ะค่ะ
ฮ่าๆ
แบบ นั่งท่านี้อะ เคยเห็นแต่ในการ์ตูนไง
ชอบๆ

เครดิตติดบนรูปเลย จาก http://gmz.invisionplus.net
ต้องขอบคุณผู้มีพระคุณหลายๆคน
ที่อุตส่าห์แบ่งปันรูปที่ถ่ายมา
คือเราเองก็รู้แหละว่ามันไม่ได้ได้มาง่ายๆ
แต่ละงานนี่เหนื่อยใช้ได้เลยทีเดียว
แต่เค้าก็ยังใจดีแบ่งให้ดู ทั้งๆที่ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว
ซึ้งใจจริงๆ
อืม..

เอาไว้อะไรๆโอเคแล้ว เราค่อยเริ่มตามอีกครั้งแล้วกันเนอะ
คงเป็นปีหน้า
อ่านะ
คิดถึงลิงลิงจัง

จะบอกว่า...เมื่อวานร้องไห้ด้วยแหละ
แบบไม่มีเหตุผล อาบน้ำอยู่จู่ๆมันก็ร้อง
เสร็จแล้วก็หยุดไม่ได้
อ่านะ
เป็นเพราะมันมีหลายเรื่องด้วยแหละ
แล้วแบบ แต่ล่ะเรื่องเราก็ทำอะไรกับมันไม่ได้
แบบ ไม่ไหวแล้วโว่ย
พอเหมือนมันจะหยุด มันก็มาอีก
ขนาดปิดไฟนอนแล้วน้ำตามันก็ยังไหลไม่หยุด
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน
ตื่นมาอีกทีตอนเช้าพร้อมกับตาบวม
อ่านะ
เพราะว่าคุณนายโทรมาบอกให้เข้าเวบดูรายชื่อ
บอกว่าคุณพ่อโทรมาบอก
อ่านะ สุดท้ายก็ต้องมาลงเอาที่ขอนแก่น
จริงๆเราอยากสละสิทธิ์นะ แต่ว่า
หลังจากที่เห็นทุกคนดีใจแล้ว ไม่กล้าว่ะ...
เฮ่อ

สรุปวันนี้ก้เลยไปโรงเรียนอย่างไร้อารมณ์มาก
แถมไปถึงไม่ทันเข้าแถวอีก ก็โดนอาจารย์บ่นกันไป
เดินขึ้นห้องมาเพื่อนมันก็ฮาใหญ่เลย
ตาบวม โทรม สีหน้าบอกบุญไม่รับ
มันก็รู้แหละว่าเราไม่อยากได้
อ่านะ
แล้วคาบแรกก็สอบฟิสิกส์ ตั้งใจจะส่งกระดาษเปล่า
แต่ว่าก็ทำไป 3 ข้อ นั่งขำกระดาษทดตัวเอง
อ.ก็จิกอยํนั่น รำคาญก็เลยออกจากห้อง
อ.ก็บ่นใหญ่เลย พวกแกไม่มีความพยายามงั้นงั๊
ก็ถูกด่าว่าโง่ไป
แต่ว่าก็ไม่ได้อะไรหรอก
ก็เจียมตัวอยู่ว่าเราโง่
คือถ้าไม่อะไรเนี่ย ก็คงมั่วไปจนครบทุกข้อ
แต่ว่าเพราะว่าเซ็งมาตั้งแต่เช้าแล้ว
ก็เลย เอาเหอะ ไหนๆก็เลวในสายตาอาจารย์ไปแล้วนี่นา


แต่ว่าหลังจากนั้นก็อารมณ์ดีขึ้น
เพื่อนมันถามว่าตาไปทำอะไรมาก็บอกว่านอนดึกไป
ก็นะ ไอ้นุ่มร้องไห้ เพื่อนมันคงเชื่ออะ

ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันเกิดไมค์แท้ๆ
แต่รู้สึกแปลกๆยังไงก้ไม่รู้
เฮ่อ
ไมค์ไปถือศิล
เป้นคนดีจริงๆเล้ย
วันเกิดไอ้นุ่มก็คงไม่ได้ทำอะไรพิเศษอ่านะ

แอบรู้สึกผิดนิดหน่อย
อยากย้อนเวลากลับไปจัง
ใครมีเครื่องย้อนเวลาบ้าง
เป็นครั้งแรกที่อยากย้อนเวลากลับไปขนาดนี้
โดยส่วนตัวแล้วไม่คิดว่าการย้อนเวลากลับไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก
แต่ครั้งนี้ เป็นเพราะว่าเราไม่ได้พยายามมากพอก็เลยรู้สีกเสียดาย

"ขอโทษนะ ที่เค้าไม่พยายามให้มันมากกว่านี้"


-----------------
มีความสุขมากๆนะ
-----------------




















ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำเราเก็บมันกลับมาคิดเสมอ
เพียงแต่ว่าเราไม่ใช่คนที่จะแสดงสิ่งที่เรารู้สึก
เราไม่ชอบที่จะให้คนอื่นรู้ว่าเรารู้สึกยังไง
เพราะฉะนั้นทุกคนก็จะเห็นเราในแบบเดียว
ไร้สาระไปวันๆ ไม่แปลกใจหรอกที่ใครๆจะไม่เชื่อใจน่ะ
เข้าใจ
เราเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าใครจะชื่นชอบเราอยู่แล้ว
ไม่ต้องการเป็ยคนโปรดของใครหรอกนะ
...........




นับวันยิ่งจะมากขึ้นเข้าไปทุกที
ขอร้องล่ะ ช่วยหยุดเค้าที
เค้าไม่อยากเจ็บเพราะตัวเอง
ไม่อยากรู้สึกแย่กับตัวเอง
ฉะนั้น ช่วยทีเถอะนะ

• 
  
  ช่วงนี้ชีวิตไอ้นุ่มก็
  ตื่นมาอย่างง่วง งัวเงียไปอาบน้ำ
  ไปโรงเรียนเกือบไม่ทันเข้าแถว
  เข้าเรียนวาดรูปเล่น อ่านการ์ตูน ง่วง
  หิวข้าวก่อนพักเที่ยง
  พักเที่ยงตาสว่าง
  คาบบ่ายง่วง
  เลิกเรียนก็เรียนแล้วง่วง
  กว่าจะได้กลับบ้านก็ทุ่มครึ่ง
  กลับบ้านก็ขลุกในห้อง เรื่อยเปื่อย
  เล่นคอม อ่านหนังสือ นอนอีกวัน
  เฮ่อ
  แบบ
  ไร้สาระว่ะ
  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ว๊ะ
  งงตัวเองสิฮะขอรับ
  คือจริงๆในแต่ละวันมันก็สนุกนะ
  แต่แบบ พอมาถึงเวลานี้ก็จะโคตรเหนื่อยเลย
  ทั้งกายและใจ
  (แหงหล่ะ ตอนนี้ชาวบ้านเค้านอนมึงทำอะไร)
  24 ชั่วโมงในแต่ละวันนี่โคตรสั้นเลยอะ
  ทุกคืนก่อนนอนก็จะไหว้พระ(เพราะใครบางคน)แล้วก็ขอพร
  "ข้อให้พรุ่งนี้เป็นที่สนุกอีกวัน ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ขอให้มีเวลานอนมากกว่านี้"
  อ่านะ สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมแหละ
  ไม่ว่าจะขอยังไง สุดท้ายก็เหมือนเดิม
  
  เมือก่อนฮะ ไอ้นุ่มไม่ได้พิศมัยการไหว้พระก่อนนอนเลยซักนิด
  เพราะว่าขี้เกียจ
  แต่เพราะใครบางคนก็เลยบอกตัวเองว่า จะไหว้พระก่อนนอน
  ก็มีบางครั้งแหละที่ลืม
  อ่านะ
  คือ ก็เพิ่งมาสังเกตนี่แหละว่าช่วงนี้เราหลับง่ายขึ้นแฮะ
  เมื่อก่อนกว่าจะหลับนี่เป็นชั่วโมง
  เข้านอนเที่ยงคืนหลับตีสอง
  แต่เด๋วนี้ เข้านอนตีสองก็หลับตีสอง (เพื่อ??)
  นะ...คือมันหลับง่ายขึ้นอะ
  อาจเป็นเพราะจิตใจเราไม่ฟุ้งซ่านหรือเปล่านะ
  จริงๆไอ้นุ่มก็ไม่ได้เป็นพุธสาวกพุธสาวิกาที่ดีอะไรเลยแม้แต่น้อย
  บางครั้ง ไอ้หลักธรรมต่างๆอะ ไอ้นุ่มก็ไม่เชื่อแฮะ(เลว)
  แต่ก็นะ...ไม่รู้สิแฮะ
  เด๋วนี้รู้สึกว่าอยากทำบุญหรือทำความดีอะ
  ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
  ปีนี้ เป็นปีที่ทำบุญเยอะที่สุด
  อะไรมาดลใจแกหือ ไอ้นุ่ม
  คือแบบ ตอนที่ไอ้มีนมันรู้ว่าเราไหว้พระก่อนนอนมันโคตรอึ้งอ่า
  ทำไมย๊ะ คนอย่างชั้นไหว้พระก่อนนอนมันแปลกตรงไหน
  ทีอีไมค์ยังไปจำศิลที่วัดได้เลย
  ว่าแล้วก็อยากไปบ้างเนอะ นอนดึกๆตื่นเช้าๆ (ทำได้ไง...)
  
  จะว่าไปแล้วก็เสียดายแฮะ
  ก็นะ เมื่อเช้าได้ใส่บาตรแต่ก็ไม่ค่อยได้อะไร
  เออ..ใช่ ยังไม่ได้จ่ายตังค์ไอ้บีเลย เวนกำ
  ไปทำบุญก็ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลให้ใครเป็นพิเศษ
  อืม...ขอให้ทุกคนมีความสุข
  มันดูเป็นนางเอกไปป่าวอ่า
  แต่ว่านะ ถ้าตัวเองมีความสุข แต่คนอื่น(คนรอบข้าง)ไม่มีความสุข
  เราจะมีความสุขได้จริงๆเหรอ
  สู้ให้ทุกคนมีความสุข มันจะไม่ดีกว่าเหรอ
  คิดอย่างนั้นแหละ
  
  
  
  สูญเสียพลัง
  เมื่อเช้าหลังจากทำบุญไปก็สนุกสนาน
  คิดว่าวันนี้เราก้จะมีพลังมากมายเหมือนเมื่อก่อน
  แต่ว่าพอเที่ยงก็เริ่มกลับมาเป็นแบบนี้แหละ
  แบตไอ้นุ่มมันเสื่อม ก็เลยหมดเร็ว
  เฮ่อ..เบื่อตัวเองที่เป็นอย่างนี่ว่ะ
  เอะอะก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์
  ....
  
  
  วันนี้แอบเซ็งเพื่อนนิดหน่อย
  หลายๆคนเลยทีเดียว
  ทำไมทุกครั้งต้องทำเหมือนเค้ากระตือรือร้นคนเดียวด้วยล่ะ
  ทำเหมือนไม่สนใจอะ
  ทำไมว๊ะ
  เฮ่อ...บางที เค้าก้ไม่ได้อยากผูกติดตัวเองไว้กับแกนะโว่ย
  แต่ก็นะ โกรธไม่ได้ เพราะว่าเข้าใจ
  โคตรรู้อะว่าอะไรเป็นอะไร
  มันก็เลยมาลงที่ตัวเองนี่ไง
  ส่วนคนบางกลุ่ม เทพทั้งหลายอ่านะ
  ก็ได้แต่คอยบอกตัวเองว่าอย่าไปสนใจ
  จะจบแล้ว อีก 2 เดือน จะจบแล้ว
  คนอื่นๆมันก็พูดกันอย่างนี้อ่านะ
  เมื่อก่อนยังพอทำใจแต่เด๋วนี้
  แม้แต่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย
  
  "นี่  เทพ รู้อะไรมั๊ย??
  เด๋วนี้ พวกมารมันกำลังเริ่มก่อตัวนะ
  ระวังไว้หน่อยก็ดี
  อย่าแตกกลุ่มกันล่ะ
  เพราะว่าเค้าไม่อยากให้มีเทพมาปนกับมารอย่างพวกเค้า
  มันเสียชาติเกิดว่ะ
  อุตส่าห์ได้เป็นมารทั้งทีนี่นะ"
  
  
  
  ง่วงนอนว่ะ แต่ก็ยังไม่ยอมนอน
  เมื่อกี๊เพิ่งอ่านหนังสือเรื่องอะไรซักอย่างจบ
  นิยายรักแจ่มใส อะไรนั่น ของน้องของจอย
  อ่านแก้เซ็ง โคตรฮาเลย
  นับถือคนแต่งเลยอ่า
  คิดได้ไงว๊ะ มุขแต่ละมุข
  แต่แปลกแฮะ เวลาเอาไปพูดให้คนอื่นฟังมันไม่ขำทั้งๆที่ไอ้นุ่มขำแทบตาย
  ก็นะ บางทีเราก็อยากหัวเราะแบบไม่มีเหตุผลบ้าง
  เค้าเครียดมานานแระ
  แล้วตอนนี้เค้าจะปล่อยวาง
  ตัดสินใจแล้ว
  ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ดีเลิศเลอ
  ไม่ไฮโซ
    ไม่สะดวกสบาย
  บ้านนอก
  แต่ว่าเค้าพอใจที่จะอยู่แค่ตรงนี้
  รู้แหละว่าถ้าพยายามมากกว่านี้ก็ได้
  แต่ว่าครั้งนี้จะไม่เสียใจนะ เพราะว่าเค้าได้เลือกด้วยตัวของตัวเองแล้ว
  ใช่ว่าเราอยู่ที่นี่จะทำอะไรต่างๆไม่ได้ซํกหน่อย
  มันอาจจะไม่สะดวกแต่มันก็ได้ไม่ใช่เหรอ
  อาจจะไม่ดี แต่ก็ได้ล่ะนะ
  
  
  
  รักที่จะใช้ชีวิต
  
  in the new year,i ll enjoy life.
  บอก บอบบี้ไปอย่างนั้นแหละ ฉะนั้นต้องทำให้ได้
  i promiss
  ...
  
  
  
  
  เหม่อมองไกล ไปถึงดาว
  ที่เคยจองเป็นดาวของเรา
  ก็ยังคงอยู่ที่เดิมให้พบเจอ
  อยู่ตรงนี้มองเห็นดาว
  และดวงดาวคงมองเห็นเธอ
  อย่างน้อยเราอยู่ใต้ดาวดวงเก่าเดียวกัน
  
  หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี
  ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน
  
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยู่ทุกครั้งที่มองดาว
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  เรื่องวันวานและฝันของเรา
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  และบ่อยครั้งก็ทำให้เหงา
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  สิ่งที่สองเราเคยมี
  เฝ้าแต่คิดถึง ได้แต่คิดถึง  นึกทีไรก็ยิ้มทุกที
  มีแต่คิดถึง มีแต่คิดถึง  อยากให้เธอได้อยู่ตรงนี้
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ
  คิดถึงเธอ....คิดถึงเธอ

2 อาทิตย์มานี้ อิ่มสุดยอด..
คือแบบ กินเยอะมากๆ เยอะโคตรๆ
นน ต้องขึ้นอีกเยอะแหงๆ
ไม่ได้ชั่ง เครื่องชั่งหายไปไหนก็ไม่รู้
คือแบบ รู้ได้เลย กระโปรงมันแน่นขึ้น
ปกติใส่จะหลวมๆ แต่ว่าช่วงนี้มันแน่น
อ่า ปกติก็อ้วนอยู่แล้ว เด๋วนี้ก็ยิ่งอ้วนขึ้นอีก

ทั้งหมดเป็นเพราะว่าประกาศผลสอบตรง ม.ขอนแก่นนั่นแหละ
ไอ้เพื่อนมันดันติดกัน ก็เลยเลี้ยง ไอ้เราก็กินไป
แต่ว่าซวยกว่านั้นตรงที่ว่าเราก็ติดด้วย
ไม่น่าปากหมาเลยว่ะวันนั้น
ไอ้พวกนั้นมันพนันกัน ได้กินฟรีก็ดีอยู่แล้ว
เพราะคิดว่ายังไงเราก็ไม่ติดอยู่แล้วก็เลยยอมพนันกับมันไป
ถ้ากูติด กูเลี้ยงพิซซ่าพวกมึงเลย
ก็นะ...เฮ่อ เวนกำ
คิดแล้วก้ตลกได้อีก ตั้งใจกาให้มันผิดแท้
ไม่น่าเลยเรา
ติดแล้วก็สละสิทธิ์ไม่ได้ ไม่งั้นโดนคนทั้งบ้านด่าแหงเลย
ฮื่อๆ ไม่อยากเรียนที่ มข. อ่า
ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีหรอก จริงๆถาปัด มข. มันก็ดีอะ
แต่ว่าถ้าจบจากจุฬาหรือลาดกระบังมันก็จะหางานง่ายกว่า
แต่ก็นะ ใช่ว่าเราจบมาแล้วเราจะหางานทำเลยซะเมื่อไหร่
ยังไงก็น่าจะต่อโทหรือไม่ก็ไปเที่ยวไร้สาระก่อน
อ่านะ
อืม
เอาเหอะเนอะ จุฬงจุฬาไม่เอาแระ
ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบแล้วโว่ย
เพิ่งรู้ซึ้งวันนี้ว่าคนที่สอบติดแล้วมันสบายอย่างนี้นี่เอง
ฮ่าๆ ไอ้ความฝันลมๆแล้งๆเราก็ลืมมันไปซะเถอะเนอะ

ออกนอกเรื่องมาซะนาน กลับมาบ้านเรา
ว่าด้วยเรื่องกินต่อ
ศุกร์ก่อนไปกินหมูกะทะกับที่บ้านมา เนืองจากนานๆทีจะยุปู่ไปกินด้วยได้
วันอาทิตย์ก็ไปกินเลี้ยงวันเกิดไอ้แพร(ย้อนหลัง)
มันเลี้ยงเนื้อย่างเยอะมากๆๆๆ (เพราะว่ามันไม่ติด)
แล้วก็ KFC (สัญญาไอ้มิ้น)
และเค้กอีก 4 ปอนด์ (ของไอ้ปุก)
แล้ววันพฤหัสเมื่อกี๊ก็ไปกินเนื้อย่างอีกกับคนทั้งห้อง
ทั้งๆที่เบื่อแล้ว แต่คนอื่นมันอยากกินกัน
ก็นะ หมดไป 3 พันกว่า หารกัน 8 คน ไอ้พวกที่ติดแล้วนั่นแหละ
อื่ม ถือว่าไม่เยอะนะ แต่ฉันไม่มีตังค์...
แล้ววันนี้ก็ถึงตาเรา
พิซซ่า หมดไป 500 กว่าบาท
แล้วก็กินไอติมอีก(ตาลเลี้ยง)
โอ้พระเจ้า
ตอนนี้พูดถึงอาหารก็ไม่อยากกินอะไรเลย

วันนี้วันเกิดน้องเนส ก็ไม่ได้จัดงานอะไร
เนื่องจากแต่ละคนก็ติดภาระกิจ
เฮ่อ สงสารน้องชั้นจริงๆ
ก็นะ จริงๆกะว่าจะซื้อของขวัญให้
แต่ว่ากลัวน้องหนิงน้อยใจ
(เพราะเดือนก่อนวันเกิดน้องหนิงมันก็ไม่ได้)
อ่านะ
วันเกิดเราเดือนหน้าก็จะไม่ได้อะไรอีก
เฮ่อ...เศร้า


"เนส น้องหนิง ของขวัญจากพี่นุ่มอะ รวมกับปีใหม่เลยแล้วกันนะ"


วันเกิดน้องหนิงคุณพ่อให้ตังค์ไป (เนื่องจากไม่รู้ว่าอยากได้อะไรดี)
วันเกิดน้องเนสก็จะได้คอม (แต่ยังไม่ตอนนี้ รอกลับมาไทยก่อน)
วันเกิดเราจะได้อะไรหว่า....อยากได้ iphone
วันนี้ไปยืนเล่นๆ ipod touch มา
ชอบๆ อยากได้ iphone อ่า (เกี่ยว???)
รอคุณพ่อกลับมา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ว่ะ
คุณนายบอกลุงตุ้มว่าลูกสาวอยากได้ macbook
ลุงตุ้มบอกว่าไม่คุ้มอ่า
ก็นะ จริงๆมันก็ใช่แหละ
แต่ว่ามันโคตรสวยอ่า....อยากได้นี่หว่า

เอาเหอะ เจียมตัวไว้แล้วกัน เราก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาจากไหน
แม่ก็เป็นแค่แม่ค้าส้มตำมือวางอันดับ 1 ของอำเภอ
ไม่ใช่แระ อันนั้นน่ะ น้าโน๊ต
ของไอ้นุ่มเป็นเป็นแค่ครูธรรมด้า ธรรมดา
ลุงตุ้มก็ลูกจ้างเอกชน
อืม....เมื่อไหร่ฝนจะตกเป็นเงินที่บ้านเราซํกทีว๊ะ


เฮ่อ



วันนี้ดีใจยังกะได้ของขวัญแนะ
ก็นะ เห็นรูปไมค์ตอนถือศิล
ผู้ชายคนนี้ น่ารักได้ทุกสถานการณ์จริงๆ
ไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตานะ ในที่นี้กล่าวรวมถึงจิตใจและนิสัยด้วย
ผู้ชายคนนี้ ใครได้ไปเป็นแฟนอะโชคดีโคตร
แต่บังเอิญว่าไอ้นุ่มมันเป็นพวกเดียวกับเด็กบ้านโบ๊ตแลร์
อ่านะ
ต้องทำใจ ต้องทำใจ
T^T"


btw
ตอนเย็นๆก็ไปหัดขับรถมาด้วยแหละ
คือถ้าเกียร์ออโต้เราก็ขับเป็นแล้ว
แต่ว่ามันเป็นเกียร์อะ โอโห งงดีแฮะ
คือมันยากกว่าเกียร์ออโต้อีกเนอะ
เพิ่งรู้
ขำๆดี คือเห็นคุณนายหัด เราก็เลยหัดบ้าง
จิงๆน้องเนสมันก็จะหัดด้วยแระ

แต่มันมืดก่อนก็เลยเอาเป็นพรุ้งนี้แล้วกันเนอะ

ว่าแต่ น้องเนสมันอายุเท่าไหร่นะ...14 หรือ 15...

เวนกำ อายุน้องตัวเองแท้ๆดันลืม เยี่ยมจริงๆ

เห็นรูปนี้ไมค์แล้วน่ารักว่ะค่ะ
ฮ่าๆ
แบบ นั่งท่านี้อะ เคยเห็นแต่ในการ์ตูนไง
ชอบๆ

เครดิตติดบนรูปเลย จาก http://gmz.invisionplus.net
ต้องขอบคุณผู้มีพระคุณหลายๆคน
ที่อุตส่าห์แบ่งปันรูปที่ถ่ายมา
คือเราเองก็รู้แหละว่ามันไม่ได้ได้มาง่ายๆ
แต่ละงานนี่เหนื่อยใช้ได้เลยทีเดียว
แต่เค้าก็ยังใจดีแบ่งให้ดู ทั้งๆที่ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว
ซึ้งใจจริงๆ
อืม..

เอาไว้อะไรๆโอเคแล้ว เราค่อยเริ่มตามอีกครั้งแล้วกันเนอะ
คงเป็นปีหน้า
อ่านะ
คิดถึงลิงลิงจัง

จะบอกว่า...เมื่อวานร้องไห้ด้วยแหละ
แบบไม่มีเหตุผล อาบน้ำอยู่จู่ๆมันก็ร้อง
เสร็จแล้วก็หยุดไม่ได้
อ่านะ
เป็นเพราะมันมีหลายเรื่องด้วยแหละ
แล้วแบบ แต่ล่ะเรื่องเราก็ทำอะไรกับมันไม่ได้
แบบ ไม่ไหวแล้วโว่ย
พอเหมือนมันจะหยุด มันก็มาอีก
ขนาดปิดไฟนอนแล้วน้ำตามันก็ยังไหลไม่หยุด
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน
ตื่นมาอีกทีตอนเช้าพร้อมกับตาบวม
อ่านะ
เพราะว่าคุณนายโทรมาบอกให้เข้าเวบดูรายชื่อ
บอกว่าคุณพ่อโทรมาบอก
อ่านะ สุดท้ายก็ต้องมาลงเอาที่ขอนแก่น
จริงๆเราอยากสละสิทธิ์นะ แต่ว่า
หลังจากที่เห็นทุกคนดีใจแล้ว ไม่กล้าว่ะ...
เฮ่อ

สรุปวันนี้ก้เลยไปโรงเรียนอย่างไร้อารมณ์มาก
แถมไปถึงไม่ทันเข้าแถวอีก ก็โดนอาจารย์บ่นกันไป
เดินขึ้นห้องมาเพื่อนมันก็ฮาใหญ่เลย
ตาบวม โทรม สีหน้าบอกบุญไม่รับ
มันก็รู้แหละว่าเราไม่อยากได้
อ่านะ
แล้วคาบแรกก็สอบฟิสิกส์ ตั้งใจจะส่งกระดาษเปล่า
แต่ว่าก็ทำไป 3 ข้อ นั่งขำกระดาษทดตัวเอง
อ.ก็จิกอยํนั่น รำคาญก็เลยออกจากห้อง
อ.ก็บ่นใหญ่เลย พวกแกไม่มีความพยายามงั้นงั๊
ก็ถูกด่าว่าโง่ไป
แต่ว่าก็ไม่ได้อะไรหรอก
ก็เจียมตัวอยู่ว่าเราโง่
คือถ้าไม่อะไรเนี่ย ก็คงมั่วไปจนครบทุกข้อ
แต่ว่าเพราะว่าเซ็งมาตั้งแต่เช้าแล้ว
ก็เลย เอาเหอะ ไหนๆก็เลวในสายตาอาจารย์ไปแล้วนี่นา


แต่ว่าหลังจากนั้นก็อารมณ์ดีขึ้น
เพื่อนมันถามว่าตาไปทำอะไรมาก็บอกว่านอนดึกไป
ก็นะ ไอ้นุ่มร้องไห้ เพื่อนมันคงเชื่ออะ

ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันเกิดไมค์แท้ๆ
แต่รู้สึกแปลกๆยังไงก้ไม่รู้
เฮ่อ
ไมค์ไปถือศิล
เป้นคนดีจริงๆเล้ย
วันเกิดไอ้นุ่มก็คงไม่ได้ทำอะไรพิเศษอ่านะ

แอบรู้สึกผิดนิดหน่อย
อยากย้อนเวลากลับไปจัง
ใครมีเครื่องย้อนเวลาบ้าง
เป็นครั้งแรกที่อยากย้อนเวลากลับไปขนาดนี้
โดยส่วนตัวแล้วไม่คิดว่าการย้อนเวลากลับไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก
แต่ครั้งนี้ เป็นเพราะว่าเราไม่ได้พยายามมากพอก็เลยรู้สีกเสียดาย

"ขอโทษนะ ที่เค้าไม่พยายามให้มันมากกว่านี้"


-----------------
มีความสุขมากๆนะ
-----------------




















ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำเราเก็บมันกลับมาคิดเสมอ
เพียงแต่ว่าเราไม่ใช่คนที่จะแสดงสิ่งที่เรารู้สึก
เราไม่ชอบที่จะให้คนอื่นรู้ว่าเรารู้สึกยังไง
เพราะฉะนั้นทุกคนก็จะเห็นเราในแบบเดียว
ไร้สาระไปวันๆ ไม่แปลกใจหรอกที่ใครๆจะไม่เชื่อใจน่ะ
เข้าใจ
เราเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าใครจะชื่นชอบเราอยู่แล้ว
ไม่ต้องการเป็ยคนโปรดของใครหรอกนะ
...........




นับวันยิ่งจะมากขึ้นเข้าไปทุกที
ขอร้องล่ะ ช่วยหยุดเค้าที
เค้าไม่อยากเจ็บเพราะตัวเอง
ไม่อยากรู้สึกแย่กับตัวเอง
ฉะนั้น ช่วยทีเถอะนะ

วันนี้ก็ยังคงเป็นหวัดอยู่
อืม..ไม่หายฮะ...กำ

เมื่อวานไปโรงเรียนหลังจากหยุดไป 1 วัน
ซึ้งใจเพื่อนๆมาก
ไอ้บ้า ขี้เกียจใช่มั๊ยแก
เวนกำ กูจะตายเมื่อวานแต่ไม่มีใครเชื่อ
เราไม่น่าเชื่อขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย
ก็นะ
ไปเรียนแต่เหมือนไม่ได้เรียน
คาบแรกเรียนเกษตรก็นั่งคุยกับเพื่อนกับอาจารย์ไปเรื่อย
ต่อมาไทย รู้สึกเหมือน อ.จะสั่งงานชิ้นที่ 6 ที่ยังไม่ได้ทำมั๊ง
ไม่ได้ฟังเท่าไหร่ อ่านขุนช้างขุนแผนอยู่ 55+
ต่อมาเรียนีคอมก็นั่งเล่นเนตกันไป
กินข้าวเรากินอะไรนะ...
อืม...สุกี้แล้วก็ต้องนั่งรอไอ้แพรกินก๋วยเตี๋ยวกันไป
จากนั้นก็ขึ้นมานั่งเล่นหน้าห้อง
ลมพัดแรงได้ใจ ฮ่าๆ
จากนั้นก้เรียนคณิตแต่ว่าไอ้ท๊อบมันไปนั่งที่ไอ้แพร
ไอ้แพรก็เลยมานั่งที่เรา เราก็เลยไปนั่งที่ไอ้ท๊อบ
นะฮะ ถือเป็นความซวยของเราและหัวหน้าเก่า
เป็นที่รู้กันว่ามันกลัวสีฟ้า แล้วเมื่อวานเราก็ใส่เสื้อแขนยาวสีฟ้าอีก
ฮ่าๆ ตลกได้อีกอ่า ก็นั่งแกล้งมันไป
มันก็นั่งครวญครางเพลงบ้าบอมันเอาคืน
เฮ่อ...อ่านะ คือปกติมันก็บ้าอยู่แล้ว แต่นี่มาอกหักยิ่งบ้าเข้าไปอีก
มีการ "ไอ้นุ่มโป๊ก ถ้าเค้าจีบไอ้นุ่มโป๊ก จะได้มั๊ย"
โอ้..หัวหน้าเก่า เห่อ เห่อ เป็นเอามาก
ก็นะ ก็เลยตอบมันไป
"หน้าตาไม่ถึงไมค์เนี่ย เค้าไม่รับพิจารณานะ"
มันก็หันหลังใส่เลยอ่ะ....ทำไมย๊ะ
ฮ่าๆ
ต่อมาก็เรียนชีวฯ
อ.ให้ไปหาข้อมูลอะไรซักอย่างในห้องสมุด
ไม่ได้ฟังก็เลยนั่งคุยกันไป
นินทาแกงค์เทพตามประสาหมู่มาร
ได้ข้อสรุปว่า
คนในห้องทุกคนเอือมกับเหล่าเทพนี้หมดแระ
อ่านะ
คือตอนแรกก็ว่าจะไม่อะไรนะ
ใกล้จบแล้ว อีกแป๊บเดียวก็ไม่ต้องเจอกันอีก ปล่อยไป
แต่ว่า...นับวันก็จะยิ่งร้ายแรงขึ้น
คือแบบทำตัวขวางโลกแล้วไม่รบกวนคนอื่นนี่จะไม่ว่าเลย
แต่นี่..ทุกอย่างที่เทพทำ มันทำให้คนอื่นซวยด้วย
มันส่งผลเสียต่อเหล่ามารอย่างเรา
ฉะนั้น เราต้องจัดการ....ฮ่าๆ
แต่ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไง
ขอเวลานึกก่อน
..........................



เมื่อวานกลับบ้านกำลังเล่นเกมอยู่
ไอ้ปุกโทรมาบอกว่าติดรับตรง ม.ขอนแก่น
กลุ่มเราอะยกกลุ่มยกเว้นไอ้แพร
เพราะว่านะ ชีเลือกเภสัช ฮ่าๆ
คือคนอื่นติดมันดีใจกัน
แต่เรา...ไม่รู้สิ คือมันไม่อยากได้อะ
แต่ก็นะ พอเห็นคุณพ่อ คุณแม่ดีใจก็กลัวที่จะไม่เอา
คือแบบ เราไม่ได้มั่นใจ Onet ขนาดนั้นอะ
แต่ก็นะ อย่าเพิ่งคิดเลย
แอบสะใจเล็กๆ เทพไม่มีใครติดซักคน
ฮ่าๆ

ไอ้มิ้นโทรมาเมื่อวานว่าเค้าสอบสัมภาษณ์วันที่ 12
เร็วได้อีก แถมเป็นวันเกิดไอ้แพร
นะฮะ
พรุ่งนี้ก็เลยต้องไปตรวจร่างกาย
แต่เราก็ยังไม่สบายอยู่  เฮ่อ

ช่างมันเหอะเนอะ
ไมได้ตื่นเต้นอะไรเลย
portfolio ก็ไม่มี เอาเข้าไป



เอาล่ะนะ
จากนี้ไป เราต้องทำให้แน่ใจว่า
เรามั่นใจโอเนต
สู้ๆโว่ย




....ปล....
ดีใจกับพวกแกที่ติดด้วยนะเว๊ย คงเอากันใช่ป่าว
แต่ว่านะ ดีใจไม่สุดว่ะ
แอนกับบีไม่ติด
ฮื่อๆ อยากกอดคอกันร้องไห้
แต่ก็นะ จุดประสงค์แกไม่ใช่ขอนแก่นไม่ใช่เหรอ
เค้าอะ อิจฉาแกนะโว่ย

• 
  
  ช่วงนี้ชีวิตไอ้นุ่มก็
  ตื่นมาอย่างง่วง งัวเงียไปอาบน้ำ
  ไปโรงเรียนเกือบไม่ทันเข้าแถว
  เข้าเรียนวาดรูปเล่น อ่านการ์ตูน ง่วง
  หิวข้าวก่อนพักเที่ยง
  พักเที่ยงตาสว่าง
  คาบบ่ายง่วง
  เลิกเรียนก็เรียนแล้วง่วง
  กว่าจะได้กลับบ้านก็ทุ่มครึ่ง
  กลับบ้านก็ขลุกในห้อง เรื่อยเปื่อย
  เล่นคอม อ่านหนังสือ นอนอีกวัน
  เฮ่อ
  แบบ
  ไร้สาระว่ะ
  ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ว๊ะ
  งงตัวเองสิฮะขอรับ
  คือจริงๆในแต่ละวันมันก็สนุกนะ
  แต่แบบ พอมาถึงเวลานี้ก็จะโคตรเหนื่อยเลย
  ทั้งกายและใจ
  (แหงหล่ะ ตอนนี้ชาวบ้านเค้านอนมึงทำอะไร)
  24 ชั่วโมงในแต่ละวันนี่โคตรสั้นเลยอะ
  ทุกคืนก่อนนอนก็จะไหว้พระ(เพราะใครบางคน)แล้วก็ขอพร
  "ข้อให้พรุ่งนี้เป็นที่สนุกอีกวัน ขอให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น ขอให้มีเวลานอนมากกว่านี้"
  อ่านะ สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมแหละ
  ไม่ว่าจะขอยังไง สุดท้ายก็เหมือนเดิม
  
  เมือก่อนฮะ ไอ้นุ่มไม่ได้พิศมัยการไหว้พระก่อนนอนเลยซักนิด
  เพราะว่าขี้เกียจ
  แต่เพราะใครบางคนก็เลยบอกตัวเองว่า จะไหว้พระก่อนนอน
  ก็มีบางครั้งแหละที่ลืม
  อ่านะ
  คือ ก็เพิ่งมาสังเกตนี่แหละว่าช่วงนี้เราหลับง่ายขึ้นแฮะ
  เมื่อก่อนกว่าจะหลับนี่เป็นชั่วโมง
  เข้านอนเที่ยงคืนหลับตีสอง
  แต่เด๋วนี้ เข้านอนตีสองก็หลับตีสอง (เพื่อ??)
  นะ...คือมันหลับง่ายขึ้นอะ
  อาจเป็นเพราะจิตใจเราไม่ฟุ้งซ่านหรือเปล่านะ
  จริงๆไอ้นุ่มก็ไม่ได้เป็นพุธสาวกพุธสาวิกาที่ดีอะไรเลยแม้แต่น้อย
  บางครั้ง ไอ้หลักธรรมต่างๆอะ ไอ้นุ่มก็ไม่เชื่อแฮะ(เลว)
  แต่ก็นะ...ไม่รู้สิแฮะ
  เด๋วนี้รู้สึกว่าอยากทำบุญหรือทำความดีอะ
  ทั้งๆที่ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
  ปีนี้ เป็นปีที่ทำบุญเยอะที่สุด
  อะไรมาดลใจแกหือ ไอ้นุ่ม
  คือแบบ ตอนที่ไอ้มีนมันรู้ว่าเราไหว้พระก่อนนอนมันโคตรอึ้งอ่า
  ทำไมย๊ะ คนอย่างชั้นไหว้พระก่อนนอนมันแปลกตรงไหน
  ทีอีไมค์ยังไปจำศิลที่วัดได้เลย
  ว่าแล้วก็อยากไปบ้างเนอะ นอนดึกๆตื่นเช้าๆ (ทำได้ไง...)
  
  จะว่าไปแล้วก็เสียดายแฮะ
  ก็นะ เมื่อเช้าได้ใส่บาตรแต่ก็ไม่ค่อยได้อะไร
  เออ..ใช่ ยังไม่ได้จ่ายตังค์ไอ้บีเลย เวนกำ
  ไปทำบุญก็ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลให้ใครเป็นพิเศษ
  อืม...ขอให้ทุกคนมีความสุข
  มันดูเป็นนางเอกไปป่าวอ่า
  แต่ว่านะ ถ้าตัวเองมีความสุข แต่คนอื่น(คนรอบข้าง)ไม่มีความสุข
  เราจะมีความสุขได้จริงๆเหรอ
  สู้ให้ทุกคนมีความสุข มันจะไม่ดีกว่าเหรอ
  คิดอย่างนั้นแหละ
  
  
  
  สูญเสียพลัง
  เมื่อเช้าหลังจากทำบุญไปก็สนุกสนาน
  คิดว่าวันนี้เราก้จะมีพลังมากมายเหมือนเมื่อก่อน
  แต่ว่าพอเที่ยงก็เริ่มกลับมาเป็นแบบนี้แหละ
  แบตไอ้นุ่มมันเสื่อม ก็เลยหมดเร็ว
  เฮ่อ..เบื่อตัวเองที่เป็นอย่างนี่ว่ะ
  เอะอะก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์
  ....
  
  
  วันนี้แอบเซ็งเพื่อนนิดหน่อย
  หลายๆคนเลยทีเดียว
  ทำไมทุกครั้งต้องทำเหมือนเค้ากระตือรือร้นคนเดียวด้วยล่ะ
  ทำเหมือนไม่สนใจอะ
  ทำไมว๊ะ
  เฮ่อ...บางที เค้าก้ไม่ได้อยากผูกติดตัวเองไว้กับแกนะโว่ย
  แต่ก็นะ โกรธไม่ได้ เพราะว่าเข้าใจ
  โคตรรู้อะว่าอะไรเป็นอะไร
  มันก็เลยมาลงที่ตัวเองนี่ไง
  ส่วนคนบางกลุ่ม เทพทั้งหลายอ่านะ
  ก็ได้แต่คอยบอกตัวเองว่าอย่าไปสนใจ
  จะจบแล้ว อีก 2 เดือน จะจบแล้ว
  คนอื่นๆมันก็พูดกันอย่างนี้อ่านะ
  เมื่อก่อนยังพอทำใจแต่เด๋วนี้
  แม้แต่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย
  
  "นี่  เทพ รู้อะไรมั๊ย??
  เด๋วนี้ พว�