Storythai

เสร็จแล้ว
จบคับจบ
ต่อไปนี้จะได้นอนซักที
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เหนื่อยจัด
ไม่เคยกลับเข้าบ้านก่อนค่ำซักที
เล่นเอาจนปู่คิดว่าย้ายไปอยู่บ้านนู้นซะแล้ว
อ่านะ อยากไปใจจะขาดแระเนี่ย

เฮ่อ...เหนื่อยเนอะ เอาเข้าจริงก็มีคนทำงานไม่ถึงสิบคน
ทั้งๆที่ทั้งสีมีคนสามร้อยกว่าคน
ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าแบ่งหน้าที่กันแล้ว
แต่ว่า..ก็อย่ามาก้าวก่ายงานคนอื่นสิว๊ะ
ก็นะ เราก้เข้าใจว่าเรามันเป็นแค่เพียง worker
just the worker not oderer!!!!
แม่ง มาสั่งๆแล้วก็ไป มาอีกทีก็มาด่ากูว่าไม่ได้ตามแบบมึง
ห่า...แบบมึงสวยจัดอะ
กูจะบอกให้ ถ้ากูทำตามแบบมึงทั้งหมดนะ ที่สุดท้ายเตรียมไปครอง
แต่ว่า เพราะกูทำไง ถึงจะยังไงก็เหอะ...
แอบที่ใจที่ได้ที่สามนะ ดีแล้วที่ไม่ได้ที่หนึ่ง
แอบสะใจเล็กๆโว่ย
ไปถามอาจารย์ว่าทำไมถึงได้ที่สาม
อ.บอกว่าเพราะป้าย ฮ่าๆ ก็กูคิดกูทำเองอ่า
คือแบบ ป้ายสามป้าย ทำกันสามคน
สองวันเต็มๆไม่ได้หลับได้นอน
หนาวก็หนาว ยังดีที่มีข้าวกิน

แต่ถึงจะเหนื่อยก็เหอะ
งานนี้เราก็ได้รู้ล่ะว๊ะว่าใครจริงไม่จริง
ปุก แพร แอน บี พีร์ อัจ จอย มิ้น อาร์ม
thanks for u all
expecually u Mr.Can 55+
เพระเธอนะ ทำให้ฉันร้องเพลงเพื่อชีวิตเป็น
ฮ่าๆ


หิวข้าวว่ะ ไปก่อน
เด๋วว่างมาดิท
เพราะว่ามีเรื่องหนักใจอีกนิดหน่อย
ไปแระ

เสร็จแล้ว
จบคับจบ
ต่อไปนี้จะได้นอนซักที
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เหนื่อยจัด
ไม่เคยกลับเข้าบ้านก่อนค่ำซักที
เล่นเอาจนปู่คิดว่าย้ายไปอยู่บ้านนู้นซะแล้ว
อ่านะ อยากไปใจจะขาดแระเนี่ย

เฮ่อ...เหนื่อยเนอะ เอาเข้าจริงก็มีคนทำงานไม่ถึงสิบคน
ทั้งๆที่ทั้งสีมีคนสามร้อยกว่าคน
ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าแบ่งหน้าที่กันแล้ว
แต่ว่า..ก็อย่ามาก้าวก่ายงานคนอื่นสิว๊ะ
ก็นะ เราก้เข้าใจว่าเรามันเป็นแค่เพียง worker
just the worker not oderer!!!!
แม่ง มาสั่งๆแล้วก็ไป มาอีกทีก็มาด่ากูว่าไม่ได้ตามแบบมึง
ห่า...แบบมึงสวยจัดอะ
กูจะบอกให้ ถ้ากูทำตามแบบมึงทั้งหมดนะ ที่สุดท้ายเตรียมไปครอง
แต่ว่า เพราะกูทำไง ถึงจะยังไงก็เหอะ...
แอบที่ใจที่ได้ที่สามนะ ดีแล้วที่ไม่ได้ที่หนึ่ง
แอบสะใจเล็กๆโว่ย
ไปถามอาจารย์ว่าทำไมถึงได้ที่สาม
อ.บอกว่าเพราะป้าย ฮ่าๆ ก็กูคิดกูทำเองอ่า
คือแบบ ป้ายสามป้าย ทำกันสามคน
สองวันเต็มๆไม่ได้หลับได้นอน
หนาวก็หนาว ยังดีที่มีข้าวกิน

แต่ถึงจะเหนื่อยก็เหอะ
งานนี้เราก็ได้รู้ล่ะว๊ะว่าใครจริงไม่จริง
ปุก แพร แอน บี พีร์ อัจ จอย มิ้น อาร์ม
thanks for u all
expecually u Mr.Can 55+
เพระเธอนะ ทำให้ฉันร้องเพลงเพื่อชีวิตเป็น
ฮ่าๆ


หิวข้าวว่ะ ไปก่อน
เด๋วว่างมาดิท
เพราะว่ามีเรื่องหนักใจอีกนิดหน่อย
ไปแระ

บางครั้งนะ
เราก็รู้สึกหงุดหงิดแบบไม่มีสาเหตุ
บางอย่างที่มันง่ายสำหรับคนอื่น
สำหรับเรา มันอาจจะยากจนแทบเป็นไปไม่ได้ก็ได้นะ



เฮ่อ




ไม่ว่าใครจะมองยังไง
เราก็ยังคงเหมือนเดิม
ไม่ว่ามันจะดูไร้สาระขนาดไหนในสายตาคนอื่น
แต่สำหรับเรามันสำคัญ
แต่ละคน มันไม่เหมือนกัน
เราบังคับให้ใครมาชอบอะไรเหมือนเราไม่ได้
ในขณะเดียวกัน คนอื่นก็มาบังคับให้เราเลิกชอกสิ่งที่เราชอบได้
ถึงเธอจะมองว่ามันไม่สำคัญ
ก็ไม่เห็นจะต้องไปว่าไอ้สิ่งนั้นว่ามันไร้ค่าหนิ
เพราะบางที ไอ้สิ่งนั้นอาจจะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของคนอื่นก็ได้




ก็แค่นั้นแหละ

เสร็จแล้ว
จบคับจบ
ต่อไปนี้จะได้นอนซักที
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เหนื่อยจัด
ไม่เคยกลับเข้าบ้านก่อนค่ำซักที
เล่นเอาจนปู่คิดว่าย้ายไปอยู่บ้านนู้นซะแล้ว
อ่านะ อยากไปใจจะขาดแระเนี่ย

เฮ่อ...เหนื่อยเนอะ เอาเข้าจริงก็มีคนทำงานไม่ถึงสิบคน
ทั้งๆที่ทั้งสีมีคนสามร้อยกว่าคน
ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าแบ่งหน้าที่กันแล้ว
แต่ว่า..ก็อย่ามาก้าวก่ายงานคนอื่นสิว๊ะ
ก็นะ เราก้เข้าใจว่าเรามันเป็นแค่เพียง worker
just the worker not oderer!!!!
แม่ง มาสั่งๆแล้วก็ไป มาอีกทีก็มาด่ากูว่าไม่ได้ตามแบบมึง
ห่า...แบบมึงสวยจัดอะ
กูจะบอกให้ ถ้ากูทำตามแบบมึงทั้งหมดนะ ที่สุดท้ายเตรียมไปครอง
แต่ว่า เพราะกูทำไง ถึงจะยังไงก็เหอะ...
แอบที่ใจที่ได้ที่สามนะ ดีแล้วที่ไม่ได้ที่หนึ่ง
แอบสะใจเล็กๆโว่ย
ไปถามอาจารย์ว่าทำไมถึงได้ที่สาม
อ.บอกว่าเพราะป้าย ฮ่าๆ ก็กูคิดกูทำเองอ่า
คือแบบ ป้ายสามป้าย ทำกันสามคน
สองวันเต็มๆไม่ได้หลับได้นอน
หนาวก็หนาว ยังดีที่มีข้าวกิน

แต่ถึงจะเหนื่อยก็เหอะ
งานนี้เราก็ได้รู้ล่ะว๊ะว่าใครจริงไม่จริง
ปุก แพร แอน บี พีร์ อัจ จอย มิ้น อาร์ม
thanks for u all
expecually u Mr.Can 55+
เพระเธอนะ ทำให้ฉันร้องเพลงเพื่อชีวิตเป็น
ฮ่าๆ


หิวข้าวว่ะ ไปก่อน
เด๋วว่างมาดิท
เพราะว่ามีเรื่องหนักใจอีกนิดหน่อย
ไปแระ

บางครั้งนะ
เราก็รู้สึกหงุดหงิดแบบไม่มีสาเหตุ
บางอย่างที่มันง่ายสำหรับคนอื่น
สำหรับเรา มันอาจจะยากจนแทบเป็นไปไม่ได้ก็ได้นะ



เฮ่อ




ไม่ว่าใครจะมองยังไง
เราก็ยังคงเหมือนเดิม
ไม่ว่ามันจะดูไร้สาระขนาดไหนในสายตาคนอื่น
แต่สำหรับเรามันสำคัญ
แต่ละคน มันไม่เหมือนกัน
เราบังคับให้ใครมาชอบอะไรเหมือนเราไม่ได้
ในขณะเดียวกัน คนอื่นก็มาบังคับให้เราเลิกชอกสิ่งที่เราชอบได้
ถึงเธอจะมองว่ามันไม่สำคัญ
ก็ไม่เห็นจะต้องไปว่าไอ้สิ่งนั้นว่ามันไร้ค่าหนิ
เพราะบางที ไอ้สิ่งนั้นอาจจะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของคนอื่นก็ได้




ก็แค่นั้นแหละ

ว่าด้วยเรื่องนิสัยไม่ดี
ขีดเส้นที่แบ่งนิสัยดี กับไม่ดีอะ มันอยุ่ตรงไหน มองไม่เห็น
อืม


วันนี้ไปโรงเรียนอย่างมีความสุข
เพราะได้ส่งการบ้านคณิต หลังจากที่ไม่ได้ส่งมาหลายวัน
อ่านะ ไม่ได้ทำเองแม้แต่น้อย

ทั้งๆที่ออกจะเรียนอย่างมีความสุขแท้ๆหนอ
แต่ทำไมตอนบ่ายถึงแยได้ว๊ะ
เริ่มรู้สึกว่าตัวเองนิสัยไม่ดี
ไอ้นิสัยไม่ดีเอ๊ย
แกน่ะ เอาแต่ใจรู้มั๊ย

ก็เรื่องเดิมๆนั่นแหละ ทุกครั้งที่ต้องทำอะไรร่วมกันก็ต้องมีปัญหาสิน่า
ให้มันได้อย่างนี้
จะยังไงซะ เค้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
กะอีแค่กีฬาสีวันเดียวกับเงิน 3 แสน มันคุ้มแล้วเหรอ
ไม่ใช่ว่าเค้าไม่มีปัญญาจ่ายหรอกนะ แค่นั้นน่ะ
แต่ว่า ไม่ลองคิดถึงคนอื่นดูบ้างล่ะ คนที่ไม่มีน่ะ เค้าก็ไม่มีกันจริงๆนะเว๊ย
พวกแกเองก็เหอะ ทำไมต้องไปแคร์สีอื่นด้วยล่ะว่ามันจะยังไง
ไม่รู้หรือไงว่าช่วงนี้มันช่วงตกต่ำน่ะ ห๊า
มาบ่นเป็นยัยป้าแก่ไปงั้นแหละน้า
ละเหี่ยใจกับเพื่อนเราเอง
ไอ้เรารึก็พยายามจะเซฟเงินที่สุด
ไอ้ที่บอกว่าไม่แข็งแรงเนี่ยก็ยังนึกไม่ออกว่ายังไง
กูก็เรียนฟิสิกส์มาพร้อมมึงอะ
เออ กูไม่ได้เทพเหมือนมึง แต่ก็พอคำนวณเป็นโว่ย

เอาเหอะ มีความคิดดีก็ทำไป
คิดหรูๆแล้วทำให้ได้ด้วยล่ะ
ไม่ใช่แม่งคิด แล้วกูทำ
เค้าเหนื่อยแล้ววว ไม่อยากอะไรอีกแล้ว
เค้าไม่ทำแล้วนะ
เพราะฉะนั้นถึงจะไปหาลิงเสาร์นี้
ใครจะยังไงไม่รู้แระ
ก็ดีเหมือนกัน เค้าจะได้ไปตามลิงอย่างสบายใจ
ส่วนเรื่องสแตน คุณผู้มีความสามารถทั้งหลายก็รับผิดชอบไปแล้วกันนะ
ถ้าล้มก็ถือว่าไม่เกี่ยวกับเรานะ เราพยายามที่สุดแล้ว
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ช่วย แต่เธอไม่รับมันเอง
ฉะนั่นก็จะมาหาว่าพวกเราไม่ทำอะไรไม่ได้นะ


วันนี้ตอนเที่ยวพยายามจะคุยเรื่องนี้กับเพื่อน
สุดท้ายก็เดินหนีออกมา
เค้าไม่อยากฟังพวกแกเถียงกันว่า
คนอื่นจะคิดว่าเราเอาแตใจตัวเองมั๊ยนะ
ช่างมันเหอะเนอะ เราก็มีพักพวกนี่นา

แต่วันนี้นี่สุดยอดจริงๆ
เราเป็นบ้าอะไรไม่รู้
ใครทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจเลยแฮะ
มันก็สมควรอยู่หรอก
กีฬาสีอีก 10 วัน น้องแม่งยังร้องเพลงไม่เป็น
ขึ้นสแตนก็ยังไม่ครบ มาก็ช้า แบบสแตนก็ยังไม่ได้
สรุปก็ ไมเกรนขึ้น
แล้วที่เลวร้ายไปกว่านั้นก็ ไม่ได้เอายาไป
เวนได้อีก เดินขึ้นห้องแบบหมดอาลัยตายอยาก
คาบบ่ายก็ไม่เรียนเลยซักวิชา
นั่งฟุบอยู่ในห้องนั้นแหละ
แถม อ.ยังมาแดกดันอีก
เอาเหอะ หนูก็ไม่ได้หวังจะเป็นศิษย์โปรดของ อ.หรอก

เรามันก็เลวอย่างงี๊ ชาตินี้จะเจริญมั๊ยเนี่ย


นับวันยิ่งจะแย่ลงไปทุกทีเนอะ


วันนี้ตอนเย็นก็อยู่ทำอุปกรณ์เชียร์กับเพื่อน สนุกดี
แต่พอได้ยินมันบอกว่า "เมื่อไหร่จะจบ" ก็รู้สึกใจหาย
เราไม่อยากให้เพื่อนคิดอย่างนี้เลยสิให้ตาย
กะอีแค่คนกลุ่มเดียว
พวกคุณทำให้เพื่อนมันอยากไปให้พ้นๆอ่า
ทั้งๆที่ช่วงนี้ เราควรจะเก็บเกี่ยวให้มากที่สุดไม่ใช่เหรอ


สำหรับคนบางคน
ไม่ใช่แค่เค้าคนเดียวหรอกที่คิดว่าแก่เปลี่ยนไป
คนอื่นมันก็คิด แถมมันคิดเยอะกว่าเค้าด้วย
คือถ้าแกเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นก็จะไม่ว่าอะไรหรอก

สำหรับคนบางคน
ทั้งๆที่เมื่อก่อนสนิทกันมากแท้ๆ
แต่เด๋วนี้กลับไม่แม้แต่จะทักหรือมองหน้า
บางทีเค้าก็สงสัยนะ ว่าเค้าไปทำอะไรให้แกโกรธมากเลยเหรอ


แต่ก็ช่างเหอะ คนพวกนี้ ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากมาย
เราถือคติใครดีมา เราดีตอบ ใครแคร์เรา เราก็แคร์เค้า
แต่..ในเมื่อพวกคุณไม่แคร์ ก็อย่ามาทำให้คนที่ฉันแคร์รู้สึกแย่สิ
บางทีนะ การจะทำอะไรซักอย่างอะ คิดนิดนึงก็ดี
คิดซักนิด ว่าทำลงไปแล้วจะทำให้มีคนเกลียดหรือรักเราเพิ่มมากขึ้นหรือเปล่า
ถ้ามีแต่คนเกลียดก็อย่าทำเลย

แต่ก็นะ
แต่ละคนมันไม่เหมือนกันนี่นา เราบังคับใครไม่ได้
ลำพังเราเองไม่ได้อะไรอยู่แล้วกับเรื่องนี้
แต่คนที่เราแคร์นี่สิ มันไม่ได้เย็นชาเหมือนเราหนิ
เราเจอมาเยอะแล้วเราเลยชิน
แต่พวกนั้นมันไม่เคย
ก็นะ ทั้งๆที่อยากจะช่วย แต่เค้าก็ทำอะไรไม่ได้
ขอโทษนะ



ปล.
อีกเรื่องที่ยังสงสัย
ทำไมเราชอบมาอัพไดในเวลาอย่างนี้ด้วยว๊ะ
ตี 3.45 พรุ่งนี้ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ
วิชาแรก ลีลาศ เฮ่อ..ไม่อยากเต้นคู่กับคนนั้นเลย..ทำไมน้า


ปล.2
อยากเปลี่ยนลุคไดใหม่ว่ะ
แต่โคตรไม่ว่างเลยช่วงนี้ เซ็ง



ปล.3
บางครั้ง เวลาดูรูปบางรูปมันก็เจ็บปวดดีเนอะ
มันทำให้คิดว่า เรา คงไม่มีทางไปยิ้ม หัวเราะอย่างนั้นได้
ทั้งๆที่พยายามไปเท่าไหร่ ก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น
เศร้าว่ะ

เสร็จแล้ว
จบคับจบ
ต่อไปนี้จะได้นอนซักที
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เหนื่อยจัด
ไม่เคยกลับเข้าบ้านก่อนค่ำซักที
เล่นเอาจนปู่คิดว่าย้ายไปอยู่บ้านนู้นซะแล้ว
อ่านะ อยากไปใจจะขาดแระเนี่ย

เฮ่อ...เหนื่อยเนอะ เอาเข้าจริงก็มีคนทำงานไม่ถึงสิบคน
ทั้งๆที่ทั้งสีมีคนสามร้อยกว่าคน
ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าแบ่งหน้าที่กันแล้ว
แต่ว่า..ก็อย่ามาก้าวก่ายงานคนอื่นสิว๊ะ
ก็นะ เราก้เข้าใจว่าเรามันเป็นแค่เพียง worker
just the worker not oderer!!!!
แม่ง มาสั่งๆแล้วก็ไป มาอีกทีก็มาด่ากูว่าไม่ได้ตามแบบมึง
ห่า...แบบมึงสวยจัดอะ
กูจะบอกให้ ถ้ากูทำตามแบบมึงทั้งหมดนะ ที่สุดท้ายเตรียมไปครอง
แต่ว่า เพราะกูทำไง ถึงจะยังไงก็เหอะ...
แอบที่ใจที่ได้ที่สามนะ ดีแล้วที่ไม่ได้ที่หนึ่ง
แอบสะใจเล็กๆโว่ย
ไปถามอาจารย์ว่าทำไมถึงได้ที่สาม
อ.บอกว่าเพราะป้าย ฮ่าๆ ก็กูคิดกูทำเองอ่า
คือแบบ ป้ายสามป้าย ทำกันสามคน
สองวันเต็มๆไม่ได้หลับได้นอน
หนาวก็หนาว ยังดีที่มีข้าวกิน

แต่ถึงจะเหนื่อยก็เหอะ
งานนี้เราก็ได้รู้ล่ะว๊ะว่าใครจริงไม่จริง
ปุก แพร แอน บี พีร์ อัจ จอย มิ้น อาร์ม
thanks for u all
expecually u Mr.Can 55+
เพระเธอนะ ทำให้ฉันร้องเพลงเพื่อชีวิตเป็น
ฮ่าๆ


หิวข้าวว่ะ ไปก่อน
เด๋วว่างมาดิท
เพราะว่ามีเรื่องหนักใจอีกนิดหน่อย
ไปแระ

บางครั้งนะ
เราก็รู้สึกหงุดหงิดแบบไม่มีสาเหตุ
บางอย่างที่มันง่ายสำหรับคนอื่น
สำหรับเรา มันอาจจะยากจนแทบเป็นไปไม่ได้ก็ได้นะ



เฮ่อ




ไม่ว่าใครจะมองยังไง
เราก็ยังคงเหมือนเดิม
ไม่ว่ามันจะดูไร้สาระขนาดไหนในสายตาคนอื่น
แต่สำหรับเรามันสำคัญ
แต่ละคน มันไม่เหมือนกัน
เราบังคับให้ใครมาชอบอะไรเหมือนเราไม่ได้
ในขณะเดียวกัน คนอื่นก็มาบังคับให้เราเลิกชอกสิ่งที่เราชอบได้
ถึงเธอจะมองว่ามันไม่สำคัญ
ก็ไม่เห็นจะต้องไปว่าไอ้สิ่งนั้นว่ามันไร้ค่าหนิ
เพราะบางที ไอ้สิ่งนั้นอาจจะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของคนอื่นก็ได้




ก็แค่นั้นแหละ

ว่าด้วยเรื่องนิสัยไม่ดี
ขีดเส้นที่แบ่งนิสัยดี กับไม่ดีอะ มันอยุ่ตรงไหน มองไม่เห็น
อืม


วันนี้ไปโรงเรียนอย่างมีความสุข
เพราะได้ส่งการบ้านคณิต หลังจากที่ไม่ได้ส่งมาหลายวัน
อ่านะ ไม่ได้ทำเองแม้แต่น้อย

ทั้งๆที่ออกจะเรียนอย่างมีความสุขแท้ๆหนอ
แต่ทำไมตอนบ่ายถึงแยได้ว๊ะ
เริ่มรู้สึกว่าตัวเองนิสัยไม่ดี
ไอ้นิสัยไม่ดีเอ๊ย
แกน่ะ เอาแต่ใจรู้มั๊ย

ก็เรื่องเดิมๆนั่นแหละ ทุกครั้งที่ต้องทำอะไรร่วมกันก็ต้องมีปัญหาสิน่า
ให้มันได้อย่างนี้
จะยังไงซะ เค้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
กะอีแค่กีฬาสีวันเดียวกับเงิน 3 แสน มันคุ้มแล้วเหรอ
ไม่ใช่ว่าเค้าไม่มีปัญญาจ่ายหรอกนะ แค่นั้นน่ะ
แต่ว่า ไม่ลองคิดถึงคนอื่นดูบ้างล่ะ คนที่ไม่มีน่ะ เค้าก็ไม่มีกันจริงๆนะเว๊ย
พวกแกเองก็เหอะ ทำไมต้องไปแคร์สีอื่นด้วยล่ะว่ามันจะยังไง
ไม่รู้หรือไงว่าช่วงนี้มันช่วงตกต่ำน่ะ ห๊า
มาบ่นเป็นยัยป้าแก่ไปงั้นแหละน้า
ละเหี่ยใจกับเพื่อนเราเอง
ไอ้เรารึก็พยายามจะเซฟเงินที่สุด
ไอ้ที่บอกว่าไม่แข็งแรงเนี่ยก็ยังนึกไม่ออกว่ายังไง
กูก็เรียนฟิสิกส์มาพร้อมมึงอะ
เออ กูไม่ได้เทพเหมือนมึง แต่ก็พอคำนวณเป็นโว่ย

เอาเหอะ มีความคิดดีก็ทำไป
คิดหรูๆแล้วทำให้ได้ด้วยล่ะ
ไม่ใช่แม่งคิด แล้วกูทำ
เค้าเหนื่อยแล้ววว ไม่อยากอะไรอีกแล้ว
เค้าไม่ทำแล้วนะ
เพราะฉะนั้นถึงจะไปหาลิงเสาร์นี้
ใครจะยังไงไม่รู้แระ
ก็ดีเหมือนกัน เค้าจะได้ไปตามลิงอย่างสบายใจ
ส่วนเรื่องสแตน คุณผู้มีความสามารถทั้งหลายก็รับผิดชอบไปแล้วกันนะ
ถ้าล้มก็ถือว่าไม่เกี่ยวกับเรานะ เราพยายามที่สุดแล้ว
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ช่วย แต่เธอไม่รับมันเอง
ฉะนั่นก็จะมาหาว่าพวกเราไม่ทำอะไรไม่ได้นะ


วันนี้ตอนเที่ยวพยายามจะคุยเรื่องนี้กับเพื่อน
สุดท้ายก็เดินหนีออกมา
เค้าไม่อยากฟังพวกแกเถียงกันว่า
คนอื่นจะคิดว่าเราเอาแตใจตัวเองมั๊ยนะ
ช่างมันเหอะเนอะ เราก็มีพักพวกนี่นา

แต่วันนี้นี่สุดยอดจริงๆ
เราเป็นบ้าอะไรไม่รู้
ใครทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจเลยแฮะ
มันก็สมควรอยู่หรอก
กีฬาสีอีก 10 วัน น้องแม่งยังร้องเพลงไม่เป็น
ขึ้นสแตนก็ยังไม่ครบ มาก็ช้า แบบสแตนก็ยังไม่ได้
สรุปก็ ไมเกรนขึ้น
แล้วที่เลวร้ายไปกว่านั้นก็ ไม่ได้เอายาไป
เวนได้อีก เดินขึ้นห้องแบบหมดอาลัยตายอยาก
คาบบ่ายก็ไม่เรียนเลยซักวิชา
นั่งฟุบอยู่ในห้องนั้นแหละ
แถม อ.ยังมาแดกดันอีก
เอาเหอะ หนูก็ไม่ได้หวังจะเป็นศิษย์โปรดของ อ.หรอก

เรามันก็เลวอย่างงี๊ ชาตินี้จะเจริญมั๊ยเนี่ย


นับวันยิ่งจะแย่ลงไปทุกทีเนอะ


วันนี้ตอนเย็นก็อยู่ทำอุปกรณ์เชียร์กับเพื่อน สนุกดี
แต่พอได้ยินมันบอกว่า "เมื่อไหร่จะจบ" ก็รู้สึกใจหาย
เราไม่อยากให้เพื่อนคิดอย่างนี้เลยสิให้ตาย
กะอีแค่คนกลุ่มเดียว
พวกคุณทำให้เพื่อนมันอยากไปให้พ้นๆอ่า
ทั้งๆที่ช่วงนี้ เราควรจะเก็บเกี่ยวให้มากที่สุดไม่ใช่เหรอ


สำหรับคนบางคน
ไม่ใช่แค่เค้าคนเดียวหรอกที่คิดว่าแก่เปลี่ยนไป
คนอื่นมันก็คิด แถมมันคิดเยอะกว่าเค้าด้วย
คือถ้าแกเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นก็จะไม่ว่าอะไรหรอก

สำหรับคนบางคน
ทั้งๆที่เมื่อก่อนสนิทกันมากแท้ๆ
แต่เด๋วนี้กลับไม่แม้แต่จะทักหรือมองหน้า
บางทีเค้าก็สงสัยนะ ว่าเค้าไปทำอะไรให้แกโกรธมากเลยเหรอ


แต่ก็ช่างเหอะ คนพวกนี้ ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมากมาย
เราถือคติใครดีมา เราดีตอบ ใครแคร์เรา เราก็แคร์เค้า
แต่..ในเมื่อพวกคุณไม่แคร์ ก็อย่ามาทำให้คนที่ฉันแคร์รู้สึกแย่สิ
บางทีนะ การจะทำอะไรซักอย่างอะ คิดนิดนึงก็ดี
คิดซักนิด ว่าทำลงไปแล้วจะทำให้มีคนเกลียดหรือรักเราเพิ่มมากขึ้นหรือเปล่า
ถ้ามีแต่คนเกลียดก็อย่าทำเลย

แต่ก็นะ
แต่ละคนมันไม่เหมือนกันนี่นา เราบังคับใครไม่ได้
ลำพังเราเองไม่ได้อะไรอยู่แล้วกับเรื่องนี้
แต่คนที่เราแคร์นี่สิ มันไม่ได้เย็นชาเหมือนเราหนิ
เราเจอมาเยอะแล้วเราเลยชิน
แต่พวกนั้นมันไม่เคย
ก็นะ ทั้งๆที่อยากจะช่วย แต่เค้าก็ทำอะไรไม่ได้
ขอโทษนะ



ปล.
อีกเรื่องที่ยังสงสัย
ทำไมเราชอบมาอัพไดในเวลาอย่างนี้ด้วยว๊ะ
ตี 3.45 พรุ่งนี้ต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ
วิชาแรก ลีลาศ เฮ่อ..ไม่อยากเต้นคู่กับคนนั้นเลย..ทำไมน้า


ปล.2
อยากเปลี่ยนลุคไดใหม่ว่ะ
แต่โคตรไม่ว่างเลยช่วงนี้ เซ็ง



ปล.3
บางครั้ง เวลาดูรูปบางรูปมันก็เจ็บปวดดีเนอะ
มันทำให้คิดว่า เรา คงไม่มีทางไปยิ้ม หัวเราะอย่างนั้นได้
ทั้งๆที่พยายามไปเท่าไหร่ ก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น
เศร้าว่ะ

ไอ่นุ่มน่ะ จะชอบบ่นว่าง่วง แต่พอถึงเวลาที่สามารถนอนได้จริงๆ กลับไม่ยอมนอน
เหมือนอย่างตอนนี้ ทั้งๆที่พรุ่งนี้ ก็ต้องไปโรงเรียนอยู่ดี ทำไมนะ
ก็นะ นอนเรานอนดึกเป็นปกติอยู่แล้วนี่นา
คนเราปกติเค้านอนกันวันละกี่ชั่วโมงนะ เคยได้ยินว่า 8 หรือ 6
แต่ว่าไอ้นุ่มฮะ รู้สึกว่าเฉลี่ยแล้ววันละ 4-5 ชั่วโมงมาตั้งแต่สมัย ม.4 ตอนนี้ ม.6 แระ
จริงๆแล้วจะหาวันที่นอนก่อนเที่ยงคืนแทบไม่ได้เลย
ทั้งๆที่ก็รู้นะ ว่าผลเสียของการนอนน้อยมีอะไรบ้าง
หนังสือย่าก็อ่านมาเยอะ รู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังทำ
เรารักตัวเองน้อยไปหรือเปล่านะ หรือเรารักตัวเองมากไป อืม...




ว่าด้วยเรื่องลิงดีกว่าเนอะ ไปดูคลิปร้องเพลงในดาราโอเกะมา
น่ารักได้อีก เห็นไมค์ใส่เสื้อตัวนี้แล้วมันรู้สึงไงก็ไม่รู้แฮะ
แปลกๆ อธิบายไม่ถูก แต่ชอบอ่า
เห็นงี๊แล้วก็ยิ่งคิดถึงน้า ทั้งๆที่ตั้งใจว่างานที่มุกจะเป็นงานสุดท้ายแล้วในปีนี้
สุดท้ายก็กลืนน้ำลายตัวเอง รอบที่ร้อยแปดแระ
แต่ก้นะ ไอ้นุ่ม ห้ามใจตัวเองไม่ได้ขอรับ
ฉะนั้น อาทิตย์หน้า เจอกันเด้อไมค์
เค้าจะโดดงานหนีเพื่อน(ให้มันทำสแตน)ไปหาไมค์กับพี่กอล์ฟ ฮ่าๆ
นะ ได้อีกฮะ
คือเดียวนี้เนี่ย มุขเกี่ยวกับไมค์นี่เราไม่ค่อยเล่นแล้วนะ
แต่เหมือนเพื่อนมันจะชอบแฮะ
คือเราไม่เล่น มันก็จะเตือนให้เล่นอ่า ตลกดี แล้วพอฉันเล่นพวกเธอพากันอ๊วก


จะว่าไปแล้วนะ จะมีครั้งไหนมั๊ยนะที่เราอัพไดไม่เกี่ยวกับกอล์ฟ ไมค์
อืม...นึกไม่ออกแฮะ ตั้งแต่เริ่มเขียนได (ม.4) ก็มีลิงทุกหน้า
มานั่งนับดีๆแล้วเนี่ย เราชอบกอล์ฟ ไมค์มา 3 ปีแล้วนะเนี่ย
แต่ชอบจริงๆจังๆประมาณ 2 ปีครึ่ง
ใครจะเชื่อละฮะว่าไอ้นุ่มจะชอบได้ยาวนานขนาดนี้ ขนาดตัวเองยังไม่เชื่อเลย
นี่ถ้าสมมุติว่ากอล์ฟ ไมค์ ไม่ใช่นักร้องเนอะ
ประมาณว่าเราชอบเหมือนกับชอบผู้ชายคนนึงเนี่ย
ป่านนี้คงอกแตกตายไปแล้ว ฮ่าๆ
แถมยังชอบทีละ 2 คนด้วย.....ได้อีกฮะ


บาย เดอะ เวย์ นะ
ช่วงนี้คุณนายเป็นอะไรว๊ะ
ใจดีเป็นพิเศษ ปกติขอไปเจอกอล์ฟ ไมค์ทีละบ่นแทบหูฉีก
เมื่อวานโทรไปขอ กลับให้อย่างง่าย ระแวงนะเนี่ย
ลูก "คุณแม่ อาทิตย์หน้าจะไปกรุงเทพนะ"
คุณนาย "ไปทำไม"
ลูก "เพื่อนมันจะไปสอบธรรมศาสตร์กัน"
คุณนาย "แล้วนุ่มสอบมั๊ย"
ลูก "ไม่"
คุณนาย "ทำไมไม่สอบ"
ลูก "ตอนนี้มันไม่ทันแล้ว" แหล จริงๆขี้เกียจสอบ
คุณนาย "แล้วจะไปทำไม"
ลูก "จะไปดูกอล์ฟ ไมค์" เกี่ยว??
คุณนาย "อีกแล้ว"
ลูก "อือ"
คุณนาย "....อือ"
ลูก "จิงดิ"
คุณนาย "เออ"
ลูก "แล้วคุณนายจะซัพพอร์ตตังค์ใช่ป๊ะ"
คุณนาย "อือ ไม่มีอะไรแล้วใช่มั๊ย" วาง.....
งงสิขอรับ ง่ายเกิน นี่ถ้าคุณนายบ่นๆก่อนยังจะไว้ใจได้ อ่านะ 55+
คิดแล้วก็ขำตัวเอง ก่อนโทรไปละตื่นเต้นแทบตาย
เตรียมหูไว้ฟังบ่นเรียบร้อย นะฮะ

ครั้งนี้มีสมาชิกใหม่ 1 คน เนื่องจากไอ้บีติดนิสัยเลวไปจากเรา 55+
ลากมันไปเที่ยวด้วย แกน่ะ อยู่แต่บ้าน ขึ้นรถเมลยังไม่เป็น�